از خودگذشتگی
محبت حسین منحصر به خانواده و دوستانش نبود. پدرش میگوید: «اگر کسی به کمک احتیاج داشت به سراغش میرفت، اگر نیازمندی سر راهش قرار میگرفت، هرچند پول ناچیزی در جیبش بود، دریغ نمیکرد. دیده بودم که از خورد و خوراک خودش میزد و به نیازمند کمک میکرد. سالمندان را احترام میکرد؛ اگر خرید روزانه داشتند تا در منزل برایشان میبرد یا موقع عبور از خیابان حتماً آنها را همراهی میکرد. محبت حسین به کودکان نیز زبانزد خانواده بود. او عاشق بچهها بود، با آنها بازی میکرد و همیشه از آرزوی پدرشدن میگفت؛ آرزویی که دوست داشت با داشتن یک دختر به آن برسد.» پدر شهید با بغض ادامه میدهد: «من و همسرم از داشتن ۵فرزند صالح، راضی و خشنود هستیم و همیشه خدا را شکر میکنیم. ما خیلی از حسین راضی بودیم؛ الان میفهمم که حیف بود حسین با مرگ عادی از دنیا برود. واقعاً حیف بود چنین فرزندی جز شهادت طور دیگری از این دنیا برود. وقتی خبر شهادت حسین را به من دادند نمیدانستم چطور به مادرش بگویم؛ هیچ راهی به ذهنم نرسید و مجبور شدم سکوت کنم تا زمانی که پیکر حسین را آوردند. فقط خدا میداند این مادر چه حالی داشت و من چه حالی داشتم که مهر سکوت تا آن لحظه بر لب زده بودم.»
هوادار استقلال و فرهاد مجیدی …

بازار



















































































