در تمنای احیای فرهنگسرای استاد کزّازی؛ چراغی که برای دانایی روشن شد

به گزارش فرتاک نیوز؛ دکتر علیرضا شهرستانی/ مدرس دانشگاه و پژوهشگر زبان و ادبیات فارسی؛ گاه تغییر کاربری‌های شتاب‌زده، پاتوق‌های اصیل معرفت را از مسیر خود بازمی‌دارد؛ دغدغه‌ای مشفقانه که تدبیر نماینده‌ی عالی دولت را برای صیانت از حریم فرهنگ کرمانشاه طلب می‌کند.

به نام خداوند جان وخرد

کرمانشاه چون صدفی پرگهر است که در درازنای تاریخ، فرزانگان، رزمندگان و نام‌آوران بزرگی را در دامن خود پرورانده است. در این پهنه‌ی فرهنگ‌پرور، نام پرشکوه «استاد میرجلال‌الدین کزّازی»، چهره‌ی ماندگار ادب پارسی و فشرده‌ی خرد این کهن‌دیار، از نمادهای روشن و افتخارآفرین هویت فرهنگی ماست. بر همین اساس، در تیرماه ۱۳۹۸، نام‌گذاری و اختصاص فضایی فرهنگی به نام این استاد یگانه، گامی شایسته و مایهٔ خرسندی و مباهات اهل ادب بود؛ تلاشی در مسیر گسترش چراغ دانایی که امید می‌رفت پاتوقی پویا و پایدار برای پیوند نسل نو با ریشه‌های اصیل معرفت باشد.

در سال‌های آغازین، این فرهنگ‌سرا کانون گرم دانش و هنر بود؛ با برگزاری نشست‌های منظم شاهنامه‌پژوهی، حافظ‌شناسی، کارگاه‌های شعر و نویسندگی و حضور استادانی برجسته چون دکتر عبدالرضا رادفر، جوانان و علاقه‌مندان مشتاقی گردهم می‌آمدند و از چشمه‌ی زلال ادب سیراب می‌شدند. اما در ادامه، تبدیل این فضای بالنده به بخش اداری یکی از حوزه‌های مدیریت شهری، این کانون سرزنده را از رسالت بنیادین خود دور ساخت.

نیازهای اداری سازمان‌ها همیشه راهکاری دارند و دوایر سازمانی را در ساختمان‌های متعددی می‌توان سامان بخشید؛ اما فرصت‌های ازدست‌رفته‌ی تربیتی برای نسل نو هرگز جبران‌پذیر نیست. اگر چراغ آگاهی و پاتوق‌های معرفتی در شهری خاموش بمانند، پیامدهای ناگوار آن در عرصه‌ی فرهنگی و اجتماعی … …