فاطمه ولینژاد، نویسنده کتاب «حمله روز صفر»، در آیین رونمایی از این اثر با اشاره به یکی از تجربههای خود در جریان نگارش رمان میگوید: در این داستان شخصیتی به نام سیدحسین بهراد داشتیم؛ یک نیروی امنیتی که در نهایت به شهادت میرسد. از اواسط داستان که این شخصیت وارد شد، با نام «بهراد» معرفی شد و، چون فردی امنیتی بود، همه او را با همین نام صدا میزدند. کسی از اسم کوچک یا نام خانوادگی او سؤال نمیکرد. این شخصیت با همین نام تا خطوط پایانی داستان پیش رفت؛ جایی که ما بالای سنگ قبر بهراد بودیم. وقتی میخواستم برای نخستین بار نام کامل او را روی سنگ قبر بنویسم، ناخودآگاه و بدون اینکه بخواهم، نوشتم «سیدحسین بهراد».
ولینژاد میافزاید: فردای تمام شدن داستان، یکی دو پیام برای من آمد که پرسیده بودند آیا این همان شهید حسین بهراد است که در آنجا شهید شده است، من واقعاً چیزی برای گفتن نداشتم. فرد دیگری نیز پیام داد و گفت به او متوسل شده و حاجتش را گرفته است و این همان شخصیتی است که در کتاب آمده است. من از این تجربههای الهامبخش در رمانها بسیار دیدهام و همیشه به هنرجوهایم نیز میگویم که هنر با الهام پیش میرود. آن کسی که کار هنری نامطلوبی ارائه میدهد، از الهامات شیطانی استفاده میکند، اما ما همیشه به دنبال الهامات رحمانی هستیم؛ چیزی که واقعاً به کتاب جان میدهد.
وجه تسمیه کتاب …
