نخستین پیچ این هزارتو در واشنگتن قرار دارد. نتایج انتخابات میاندورهای سوم نوامبر، هزینههای اقتصادی جنگ و تشدید اختلافات سیاسی، فشار بر دولت ترامپ را افزایش داده است. بااینحال، نباید شکست انتخاباتی جمهوریخواهان را صرفاً پیامد جنگ دانست یا تصور کرد که ترامپ ناگزیر به پذیرش صلح خواهد شد. رئیسجمهوری که در داخل با فشار روبهروست، ممکن است برای کاهش هزینههای سیاسی به توافق روی آورد یا برای نمایش اقتدار، تشدید عملیات نظامی را برگزیند. این دوگانگی، ضرورت هوشیاری و شناخت دقیق محاسبات واشنگتن را آشکار میکند.
در ساختار سیاسی آمریکا نیز مخالفان ادامه جنگ، جبههای یکپارچه نیستند. برخی با اصل مداخله نظامی مخالفاند؛ گروهی هزینههای اقتصادی و انتخاباتی آن را سنگین میدانند و شماری، بدون مخالفت با اهداف راهبردی واشنگتن، خواهان تغییر ابزارهای فشار هستند. این اختلافات در هر دو حزب دیده میشود. بنابراین، مخالفت با جنگ الزاماً به معنای موافقت با رفع تحریمها یا پذیرش حقوق ایران نیست. دیپلماسی تهران باید این شکافها را بشناسد، بیآنکه راهبرد خود را به پیروزی یک حزب یا تغییر موضع یک شخصیت گره بزند. …


دانلود از کافه بازار


























































































































































