هزینهسازی به جای دفاع
اظهارنظرهای بستگان مقامات به ویژه مقامات دولتی که در نوک پیکان منتقدان قرار دارند، منطق مشخصی ندارد؛ جز آنکه آن بستگان از رهگذر مسئولیت قوم و خویششان خود را مطرح کنند؛ چه آنکه برای اطلاعرسانی یا حتی پاسخ به منتقدان تیم رسانهای دولت یا نهاد مربوطه پاسخ میدهد. مشخصا یوسف پزشکیان علاوه بر آنکه فرزند رئیسجمهور است، مشاور و دستیار رسانهای رئیسجمهور نیز هست اما طبیعا همه اینها در فرع نسبت خانوادگی او با مسعود پزشکیان است و هر سخنی که ابراز میکند به عنوان موضع پسر رئیسجمهور برداشت میشود.
از سوی دیگر یوسف پزشکیان یا کامبیز مهدیزاده یا حمیدرضا عارف مواضعی شخصی میگیرند و حتی در قامت یک مسئول برای اطلاعرسانی از آنچه در دولت میگذرد، ایفای نقش نمیکنند. به نظر میرسد فارغ از قضاوت درباره مواضع آنها، در وهله اول بار هزینه موضعگیری بستگان مسئولان بر دوش آن مسئول قرار میگیرد و برای آن مسئول مسئولیت به وجود میآورد. مثلا وقتی یوسف پزشکیان میگوید که منتقدان دولت شبیه مردم یمن زندگی کنند، تا مدتها موجی از حملات به دولت را ایجاد میکند یا وقتی مطرح میکند که موضوع هستهای حیثیتی نیست، عملا چنین القاء میکند که موضع پدرش نیز چنین است. حالا تصور کنید که هر روز رئیسجمهور باید بیاید و سخنان پسرش را تکذیب کند!
…


دانلود از کافه بازار


































































