بازار
برای مقایسه منصفانه این دو فناوری، باید هزینه کل مالکیت یا «TCO» را در نظر گرفت. این شاخص شامل قیمت خرید، انرژی مصرفی، تعمیرات، زیرساخت سوخت‌گیری یا شارژ، تعویض احتمالی باتری و سایر هزینه‌های عملیاتی در طول عمر وسیله نقلیه است. در مقایسه ناوگان عمومی، هزینه خواب اتوبوس، زمان شارژ، دسترس‌پذیری قطعات و میزان پیمایش روزانه نیز اهمیت دارد.
برای مثال، اتوبوسی که هر روز مسافت زیادی طی می‌کند، فرصت بیشتری برای جبران هزینه اولیه بالاتر از طریق صرفه‌جویی انرژی دارد. اما اگر اتوبوس پیمایش محدودی داشته باشد، یا برق مصرفی آن گران و زیرساخت شارژ پرهزینه باشد، ممکن است اتوبوس دیزلی در محاسبه اقتصادی گزینه کم‌هزینه‌تری باقی بماند. آمار جهانی ۲۰۲۶؛ چرا شهرها به سمت اتوبوس برقی می‌روند؟
گزارش‌های بین‌المللی درباره حمل‌ونقل برقی نشان می‌دهند که گسترش اتوبوس‌های برقی تنها به ملاحظات زیست‌محیطی وابسته نیست؛ کاهش هزینه بهره‌برداری و بهبود فناوری باتری نیز در این روند نقش دارند. با این حال، کاهش قیمت باتری به‌تنهایی به معنای ارزان‌تر شدن تمام ناوگان برقی نیست، زیرا هزینه خودرو، شارژر، اتصال به شبکه و تأمین مالی نیز باید محاسبه شود.
در یک مرور علمی منتشرشده در سال ۲۰۲۵ در نشریه Current Sustainable/Renewable Energy Reports، هزینه بهره‌برداری شامل انرژی و نگهداری برای اتوبوس برقی حدود ۱٫۰۱ دلار به ازای هر کیلومتر و برای اتوبوس دیزلی حدود ۱٫۴۳ دلار گزارش شده است. بر اساس این ارقام، هزینه انرژی و نگهداری اتوبوس برقی در نمونه مورد بررسی حدود ۲۹ درصد کمتر بوده است. …
