شوالتر که پیشتر با آثاری در ژانر کمدی و درام شناخته شده بود، اینبار به سراغ یک تریلر روانشناختی با مؤلفههای اروتیک و ملودراماتیک رفته است؛ فیلمی که از همان ابتدا وعده یک معمای پرکشش را میدهد، اما در ادامه برای حفظ تعلیق و باورپذیری داستان با مشکلاتی روبهرو میشود.
داستان درباره لوون اشلی (داکوتا جانسون)، نویسندهای جوان است که از نظر مالی در وضعیت مناسبی قرار ندارد و آثارش نیز چندان مورد استقبال قرار نگرفتهاند.
او پیشنهادی غیرمنتظره دریافت میکند: تکمیل مجموعه رمانهای نویسندهای مشهور به نام وریتی کرافورد (آن هاتاوی) که پس از یک تصادف رانندگی، توانایی حرکت و صحبت کردن را از دست داده است.
همسر وریتی، جرمی (جاش هارتنت)، از لوون دعوت میکند تا مدتی در خانه مجلل آنها اقامت کند و با بررسی یادداشتها و نوشتههای باقیمانده، کار ناتمام همسرش را به پایان برساند. اما حضور در این خانه و مواجهه با زنی که ظاهراً در وضعیتی نباتی قرار دارد، بهتدریج شرایط متفاوتی را برای لوون رقم میزند.
او در میان نوشتههای وریتی به دستنوشتهای شخصی دست پیدا میکند که تصویری هولناک از زندگی خانوادگی این زن ارائه میدهد. نوشتههایی که در آنها از رابطه پیچیده و پرتنش با همسرش، مادری، حسادت و حتی جنایت سخن گفته شده است.
از این لحظه، مرز میان واقعیت و خیال برای لوون مخدوش میشود و او نمیداند با زنی قربانی روبهروست یا شخصیتی که حتی از پشت سکوت و ناتوانی جسمانی خود نیز میتواند دیگران را کنترل کند.
یکی از مهمترین ویژگیهای داستان، استفاده از موقعیت آشنای خانهای دورافتاده و خانوادهای ظاهراً خوشبخت است که در پس ظاهر آرام خود، رازهای تاریکی را پنهان کردهاند.
این الگو پیشتر در آثار ادبی و سینمایی متعددی، از جمله «ربهکا» و «جین ایر»، مورد استفاده قرار گرفته است.
در چنین فضایی، خانه صرفاً محل وقوع اتفاقات نیست، بلکه به تدریج به عنصری تهدیدکننده تبدیل میشود؛ مکانی که هر اتاق و هر شیء آن میتواند نشانهای از گذشتهای پنهان باشد. …

بازار











































































































































