یک نام، چند ظاهر
«لین» یا شربت بنفش، نوشیدنی دست‌سازی است که نمونه‌های آمریکایی‌اش رنگ بنفش درخشانی دارند؛ رنگی که بهانه‌ای شد برای نام‌گذاری این ماده جدید مخدر. داستانش از دهه ۱۹۶۰ در هیوستون تگزاس شروع شد، جایی که شماری از خوانندگان آمریکایی شربت سرفه را به‌عنوان مخدر می‌نوشیدند. چهار دهه بعد یعنی در سال‌های ابتدایی2000 این ماده میان گروه بزرگ‌تری رایج شد و به ترانه‌های رپ راه یافت.
در ایران هم از سال ۱۴۰۳ برخی خوانندگان رپ فارسی در ترانه‌هایشان از آن نام بردند و فضای مجازی به‌سرعت پر شد از دستورالعمل‌های ساختش. ولی نکته اینجاست که داروهای ضدحساسیت ایرانی بنفش نیستند بلکه لین ایرانی قهوه‌ای، زرد یا رنگ‌هایی از این دست است. ترکیب آن هم ساده است: یک شربت سرماخوردگی به علاوه یک آنتی‌هیستامین قدیمی و نوشابه یا پاستیل برای شیرین کردن و پوشاندن طعم تلخ دارو. اثرش در ده دقیقه تا نیم ساعت ظاهر می‌شود و سرخوشی‌اش تا حدود شش ساعت و نیم می‌ماند.
مخدری در سبد داروخانه‌ها
نکته تعیین‌کننده، نه دستور ساخت، بلکه سادگی تهیه مواد اولیه است. در جریان پرس‌وجوی خبرنگار «هفت‌صبح» از داروخانه‌های مختلف در سطح شهر، مشخص شد که این مواد به‌راحتی در دسترس‌اند و هر کسی می‌تواند آن‌ها را تهیه کند، بدون آنکه مورد پرسش و بازخواست قرار بگیرد. در بیشتر موارد نه نسخه‌ای خواسته می‌شود، نه کسی می‌پرسد که چرا آن را می‌خرید؟ این بی‌تفاوتی ظاهری، در ذهن نوجوان می‌تواند به یک پیام خطرناک ترجمه شود: «اگر این‌قدر عادی است، پس خطرناک نیست».
هفته‌ای دو سه بار، بیشتر نشده …
دانلود از کافه بازار
