بازار
پزشکیان از ابتدای فعالیت دولت چهاردهم بار‌ها درباره ضرورت صرفه‌جویی سخن گفته است. یک روز از مدیران خواست در اتاق‌های شش‌متری مستقر شوند، روز دیگر پیشنهاد داد چراغ‌های اضافه ادارات خاموش شود و در مقطعی هم از نصب پنل‌های خورشیدی در ساختمان‌های دولتی صحبت کرد. او حتی در سخنانی گفته بود اگر کشور بتواند تنها ۱۰ درصد در هزینه‌ها صرفه‌جویی کند، می‌توان منابع قابل‌توجهی برای بهبود معیشت و زندگی مردم آزاد کرد.
در روز‌های اخیر نیز این ادبیات پررنگ‌تر شده است. پزشکیان دهم آبان‌ماه در جلسه شورای اطلاع‌رسانی دولت از مردم خواست در مصرف برق، گاز و بنزین صرفه‌جویی کنند تا منابع بیشتری برای افزایش حقوق کارکنان و بهبود معیشت فراهم شود. شانزدهم آبان نیز در جلسه مدیریت مصرف انرژی، از تشکیل اتاق رصد روزانه عملکرد دستگاه‌های اجرایی و ارزیابی مدیران بر اساس میزان صرفه‌جویی سخن گفت. حالا هم تصمیم شخصی خود برای کوچک کردن دفتر کارش را هم به این مجموعه اضافه کرده است.
اینکه رئیس‌جمهور شخصاً به توصیه‌های صرفه‌جویی عمل کند، فی‌نفسه کار مثبتی است. هیچ‌کس هم از روشن ماندن چراغ‌های غیرضروری یا گرم کردن اتاق‌های خالی دفاع نمی‌کند. اما مشکل اینجاست که در تمام این مدت، بخش مهمی از سخنان رئیس‌جمهور به توصیه‌های رفتاری و فردی برای کاهش مصرف اختصاص پیدا کرده، در حالی که کشور با یک بحران جدی و ریشه‌دار در زیرساخت‌های انرژی روبه‌روست. …
