بازار
این روانشناس افزود: وقتی والد در دسترس است و با آرامش و به‌طور قابل پیش‌بینی به نیازهای کودک پاسخ می‌دهد، کودک می‌آموزد که می‌تواند به او اعتماد کند. در این حالت والد به «پایگاه امن» کودک تبدیل می‌شود، یعنی کودک هنگام ترس یا ناراحتی به او پناه می‌برد و پس از آرام‌شدن با اطمینان بیشتری به بازی و کشف محیط می‌پردازد.
دوستی تاکید کرد: اما اگر مراقبت از کودک بی‌توجه یا غیرقابل پیش‌بینی باشد، ممکن است کودک درباره خود و دیگران احساس ناامنی پیدا کند. برای نمونه دچار این تردید شود که آیا دیگران قابل اعتماد هستند و هنگام نیاز کسی از او حمایت خواهد کرد یا خیر. سال‌های نخست زندگی اهمیت بسزایی دارند، چرا که رابطه کودک با مراقبان، بر رشد عاطفی، اجتماعی و روابط آینده او اثرگذار است. البته دلبستگی ایمن به‌تنهایی آینده کودک را تعیین نمی‌کند، اما یکی از عوامل کلیدی در رشد سالم اوست. به زبان ساده، دلبستگی ایمن یعنی کودک باور داشته باشد که هنگام نیاز کسی هست که او را می‌بیند، می‌شنود و از او حمایت می‌کند.
دوستی تاکید کرد: اما اگر مراقبت از کودک با بی‌توجهی یا رفتارهای پیش‌بینی‌ناپذیر همراه باشد، کودک نسبت به خودش و اطرافیان دچار حس ناامنی می‌شود، مثلا مدام با این شک روبه‌روست که آیا دیگران قابل اعتمادند و موقع سختی کسی از او حمایت می‌کند یا نه. سال‌های اولیه زندگی نقشی حیاتی دارند، چون نوع رابطه کودک با والدین، آینده … …
