[دکتر علی دارابی] ۴ گام برای تثبیت پیروزی

جهانیان در حالی پا به قرن جدید گذاشتند که قرن بیستم را با مجموعه‌ای از تناقض‌ها، تضادها، نزاع‌ها، جنگ و صلح‌ها را پشت سر گذاشته‌اند. بعد از دو جنگ ویرانگر اول و دوم که خسارات مادی و معنوی فراوانی برای جهانیان به دنبال داشت، تشکیل جامعه ملل و متعاقب آن سازمان ملل متحد، حکایت از یک عزم جهانی برای حاکمیت صلح و جلوگیری از بروز جنگ بوده است. 

تقابل ایدئولوژی‌های سوسیالیسم و امپریالیسم به مثابه دو گفتمان غالب جهانی و منازعه جنگ سرد محصول قرن گذشته بود. نازیسم و فاشیسم که بر پایه نظریه برتری نژادی پایه گذاری شده بود و بخش عمده‌ای از جهانیان را به کام مرگ و نابودی کشاند، خاتمه یافت. سر برآوردن و استقلال یافتن بسیاری از کشورهای جهان از قیمومیت استعمار و استثمار قدرت‌های جهان را هم باید به این فهرست اضافه کرد.

جهان از این همه آموزه‌ها تلاش کرد تا عبرت آموزی کند و اکنون و فردایی بهتر را برای خود و آیندگان رقم بزند. تا آنجا که سازمان ملل متحد در گزارشی که بیش از ۲۰۰ دانشمند به مدت ۴ سال بر روی آن مطالعه و تحقیق کردند، هشدارهایی دادند که هزاره جدید تابلویی از هست‌ها و نیست‌ها، بایدها و نبایدها را به همراه دارد. 

آنها در این گزارش، عصر ربات‌ها و ماشین‌ها، جایگزینی ماشین به جای انسان، گسترش ازدواج‌های رسمی همجنسگرایان، رشد بی‌سابقه زندگی فست فودی (Fast food) که نمایندگی از سبک جدید زندگی به همراه شتاب اجتماعی و سقف کوتاه تحمل و مدارای سیاسی و تاب آوری اجتماعی، تغییرات جمعیتی و پیر شدن جوامع و کم قدرت شدن نهادهای بین‌المللی را مورد توجه قرار دادند. بحث نظری در این حوزه فراوان و متنوع است که جای تفصیل بیشتر دارد و در این مقال نمی‌گنجد.

انقلاب اسلامی ایران که بسیاری از صاحب نظران آن را «تجدید حیات اسلام» یا «رنسانس اسلام‌گرایی» در سال‌های پایان قرن بیستم نامیدند، در چنین شرایطی به وقوع پیوست که به تعبیر «آنتونی گیدنز» جامعه شناس شهیر جهان: انقلاب اسلامی نگاه جهانیان را از دو مکتب سوسیالیسم و لیبرالیسم حاکم بر جهان به سمت «اسلام» جلب کرد. طبیعی بود که این انقلاب که «هژمونی سلطه و سیطره آمریکا» بر جهان را بر هم زد و امام خمینی معمار کبیر انقلاب اسلامی «شکست کمونیسم را از ناقوس کلیساها بشارت داد»، سهم زیادی در برهم زدن نظم جهانی داشت.  …