بازار
در آثار احمد آرام، مثل بسیاری دیگر از نویسندگان جنوب، رد فرهنگ، افسانه‌ها، آیین‌ها و باورهای بومی جنوب ایران دیده می‌شود. آرام در سال 1330 در بوشهر متولد شده اما ساکن شیراز بود. او در رشته هنرهای نمایشی تحصیل کرده بود و به جز داستان‌نویسی، در عرصه نمایشنامه‌نویسی و تئاتر هم فعالیت داشت. او همچنین در رشته سینما هم تحصیل کرده بود و بعدها به عنوان مدرس سینما و تئاتر هم فعالیت کرد.
احمد آرام نیز مثل بسیاری دیگر از نویسندگان و شاعران هم‌نسلش، اولین کارهایش را در نشریات منتشر کرد. در اواخر دهه چهل و وقتی او تازه هجده ساله بود، اولین داستانش را در مجله «فردوسی» منتشر کرد. در اواخر دهه چهل و اوایل دهه پنجاه او وارد فضای تئاتر شد و نمایشنامه‌ای با نام «سقوط» را در همان دوران نوشت.
اما باید زمان می‌گذشت تا آرام اولین اثر داستانی‌اش را منتشر کند. نخستین کتاب داستانی او «غریبه در بخار نمک» نام داشت که در سال 1379 منتشر شد و برنده لوح تقدیر از نخستین دوره‌ی جایزه‌ی ادبی یلدا۱۳۸۰و بهترین مجموعه داستان سال در سومین دوره‌ی جشن فرهنگ فارس۱۳۸0 شد. داستان «غریبه در بخار نمک» به همراه شش داستان دیگر که در قالب یک مجموعه منتشر شدند، با پرداختی وهم‌انگیز، حقایقی گزنده و نهان در لایه‌های وقایع و روابطی آشنا را به نمایش می‌گذارند.
انتشار رمان «مرده‌ای که حالش خوب» در سال 1383، نقطه عطفی در کارنامه داستان‌نویسی آرام به شمار می‌رود. این رمان پس از انتشار نامزد جایزه‌ی ادبی منتقدان و مطبوعات سال (1384) و نامزد جایزه‌ی ادبی بنیاد گلشیری سال (1384) شد. آرام در این کتاب روایتی از زندگی پدری عیاش و در عین‌حال محبوب به دست داده است. داستان اگرچه با روایتی واقع‌گرایانه شروع می‌شود اما به مرور با افسانه‌ها و اساطیر و کابوس‌های جنوب درمی‌آمیزد و فضایی جادویی و وهم‌آلود پیدا می‌کند. …
