مهمترین بخش اقتصادی سفر، اعلام برنامه سرمایهگذاری ۴۰ میلیارد یورویی امارات در آلمان بود که بخشهایی از صنایع آیندهساز این کشور را هدف میگیرد. در کنار آن، ۲۹ تفاهمنامه و توافق به ارزش بیش از ۹٫۳ میلیارد یورو در حوزههایی مانند انرژی بادی فراساحلی، گاز طبیعی مایع، ذخیرهسازی انرژی، صنایع شیمیایی، زیرساخت دیجیتال و مراکز داده امضا شد. بااینحال، رقم اعلامشده به معنای ورود فوری این سرمایه به اقتصاد آلمان نیست و برخی اسناد نیز هنوز تعهد الزامآور ایجاد نمیکنند.
منطق سیاسی نزدیکی برلین و ابوظبی
گرایش آلمان به گسترش روابط با امارات را باید در چارچوب دگرگونی محیط اقتصادی و امنیتی اروپا پس از جنگ اوکراین بررسی کرد. کاهش وابستگی به انرژی روسیه، افزایش هزینههای تولید، تشدید رقابت صنعتی با چین و ایالات متحده و نیاز به سرمایهگذاری در زیرساختهای انرژی و دیجیتال، برلین را به سمت متنوعکردن شرکای خارجی خود سوق داده است. امارات در این میان تنها یک صادرکننده انرژی نیست، بلکه از منابع مالی قابلتوجه، صندوقهای ثروت ملی بزرگ، شبکه گسترده بنادر و حملونقل و حضور اقتصادی فعال در آسیا، آفریقا و اروپا برخوردار است. همکاری با چنین بازیگری میتواند هم بخشی از نیاز آلمان به سرمایه را تأمین کند و هم دسترسی شرکتهای آلمانی به بازارهای خلیج فارس و مناطق پیرامونی آن را گسترش دهد. …
