بازار
این مجموعه که با نام «لا فابریکا» (La Fábrica) شناخته می شود، حاصل نگاه متفاوت ریکاردو بوفیل، معمار برجسته اسپانیایی، به ظرفیت های پنهان یک ساختمان فراموش شده است.
ریکاردو بوفیل؛ معماری فراتر از ساخت و ساز
ریکاردو بوفیل لوی (Ricardo Bofill Levi)، متولد سال 1939 در بارسلونا، از معمارانی بود که آثارش به سادگی در قالب یک سبک مشخص قرار نمی گرفت. او در سال 1963 دفتر معماری «تایر د آرکیتکتورا» (Taller de Arquitectura) را تاسیس کرد؛ مجموعه ای میان رشته ای که معماری، شهرسازی و طراحی را در کنار یکدیگر دنبال می کرد.
بوفیل در طول فعالیت حرفه ای خود پروژه هایی با زبان های معماری متفاوت طراحی کرد؛ از مجموعه های مسکونی شاخص گرفته تا ساختمان هایی با فرم های هندسی چشمگیر. او در 14 ژانویه 2022 درگذشت، اما میراث معماری اش همچنان الهام بخش معماران و طراحان است.
در میان آثار او، لا فابریکا جایگاه ویژه ای دارد؛ زیرا این پروژه فقط درباره طراحی یک ساختمان جدید نیست، بلکه درباره کشف قابلیت های یک سازه موجود و تغییر معنای آن از فضایی صنعتی به محیطی برای زندگی و خلاقیت است.
از کارخانه سیمان تا پروژه ای برای زندگی دوباره
کارخانه ای که بعدها به لا فابریکا تبدیل شد، در اوایل دهه 1920 ساخته شده بود. این مجموعه صنعتی در زمان فعالیت خود، حدود 31 هزار مترمربع وسعت داشت و از نزدیک به 30 سیلو، یک دودکش بلند، حدود چهار کیلومتر تونل زیرزمینی و فضاهای متعدد ماشین آلات تشکیل می شد.
نقطه عطف این پروژه در سال 1973 رقم خورد؛ زمانی که بوفیل در جریان عبور از حومه غربی بارسلونا با کارخانه ای رو به رو شد که قرار بود به زودی تخریب شود. او به جای دیدن یک مجموعه فرسوده و بلااستفاده، ظرفیت فضایی و معماری آن را تشخیص داد و تصمیم گرفت آن را به مقر دفتر معماری خود و محل زندگی اش تبدیل کند. …
