کارسن که ۷۶ سال دارد، با سبک ترکیبی و مرزشکن خود شناخته میشود و در آثارش شعر، نثر، جستار، ترجمه و روایتهای معاصر را با اسطورهها و ادبیات کلاسیک درهم میآمیزد. از آثار شناختهشده او میتوان به «اروس: تلخ و شیرین»، «خودزندگینامه سرخ» و «زیبایی شوهر» اشاره کرد.
کارسن پس از هان کانگ، نویسنده کرهای برنده نوبل ادبیات ۲۰۲۴، و لاسلو کراسناهورکایی، نویسنده مجارستانی برنده نوبل ادبیات ۲۰۲۵، این جایزه را دریافت کرده است. پیش از آنها نیز آنی ارنو در سال ۲۰۲۲ و لوییز گلوک در سال ۲۰۲۰ برنده نوبل ادبیات شده بودند.
با نگاهی به تاریخ نوبل ادبیات، مشخص است که زنان سهم بسیار کمتری از این جایزه را به خود اختصاص دادهاند. نخستین زنی که نوبل ادبیات را دریافت کرد، سلما لاگرلوف نویسنده سوئدی بود که در سال ۱۹۰۹، تنها هشت سال پس از نخستین دوره اعطای جایزه، به این افتخار دست یافت.
پس از او، گراتزیا دلدا، نویسنده ایتالیایی، در سال ۱۹۲۶ دومین زن برنده نوبل ادبیات شد. زیگرید اونست، نویسنده نروژی، در سال ۱۹۲۸ سومین زن برنده این جایزه شد و پرل باک، نویسنده آمریکایی، در سال ۱۹۳۸ چهارمین زن برنده نوبل ادبیات شد.
گابریلا میسترال، شاعر شیلیایی، در سال ۱۹۴۵ پنجمین زن برنده نوبل ادبیات شد. پس از یک وقفه ۲۱ ساله، در سال ۱۹۶۶ این جایزه به نلی زاکس، شاعر و نمایشنامهنویس آلمانی-سوئدی، رسید.
در سال ۱۹۹۱، نادین گوردیمر، نویسنده اهل آفریقای جنوبی، هفتمین زن برنده نوبل ادبیات … …


دانلود از کافه بازار





























































