وی در تشریح این نگاه آینده‌نگر، اظهار کرد: فرض کنید من در سال ۱۴۷۵ قرار گرفته‌ام و از آن نقطه به وقایع نگاه می‌کنم و درباره آن صحبت می‌کنم. در چنین نگاهی می‌توان تصور کرد که در گذشته، مثلاً در سال ۱۳۰۰، مردم برای جابه‌جایی به صورت پیاده یا با استفاده از حیوانات سفر می‌کردند، اما امروز فناوری توسعه یافته و بسیاری از امکانات به‌سادگی در اختیار مردم قرار گرفته است.
بهرامی در ادامه با ترسیم تصویری از آینده محیط زیست ایران، گفت: در این آینده، دریاچه ارومیه که تا ۸۰ سال پیش شرایط متفاوتی داشت و به‌تدریج بیشتر به کویر نمک شبیه شده بود، با تلاش‌های گسترده دوباره به زندگی بازگشته است.
وی افزود: تغییرات آب‌وهوایی نیز روند خشک شدن دریاچه را تشدید کرده بود و زیست‌شناسان نیز پیشنهادهایی برای استفاده از آب دریای کاسپین مطرح کردند؛ هرچند برخی متخصصان معتقد بودند این اقدام می‌تواند دریاچه را به‌طور کلی تغییر دهد.
عضو هیأت علمی دانشگاه صنعتی امیرکبیر ادامه داد: با وجود تأخیر، در نهایت اقدامات لازم در سطوح بالادستی آغاز شد و با اجرای برنامه‌هایی برای کنترل شرایط آب‌وهوایی محلی، حدود ۲۰ سال طول کشید تا دریاچه دوباره به زندگی بازگردد. البته این اقدامات هزینه‌ها و آثار مخرب زیست‌محیطی، کشاورزی و بهداشتی سنگینی به همراه داشت. در این مسیر، تغییرات آب‌وهوایی نیز کمک زیادی کرد و استفاده از ظرفیت دریای کاسپین و ایجاد سامانه‌های بزرگ آب‌شیرین‌کن، امکان تأمین آب شیرین برای شهرها و تا حدی کشاورزی استان آذربایجان غربی را فراهم کرد. همچنین گیاهان و درختان مقاوم به آب شور که می‌توانستند به بهبود شرایط کمک کنند، توسط آزمایشگاه‌های ژنتیک ارومیه طراحی و تولید شدند.
وی در ادامه با اشاره به آینده کوه سبلان، گفت: سبلان همچنان زیبا و باشکوه باقی مانده و مناطق اطراف آن خدمات زیادی به افرادی که برای کوهنوردی و صعود به قله به این منطقه می‌آیند، ارائه می‌کنند. …
دانلود از کافه بازار
