گردنهایی بلند، سرهایی کوچک، شکمهایی بزرگ و چنگالهایی غیرمعمول داشتند. ترکیب ویژگیهای ظاهری آنها چنان عجیب بود که برخی دیرینهشناسان از آنها با عنوان «فرانکنشتاین دایناسورها» یاد میکنند.
دارلا زلنیتسکی، دیرینهشناس دانشگاه کلگری کانادا، تریزینوسورسها را یکی از عجیبترین نمونههای تکامل در میان دایناسورها توصیف میکند. به گفتهی او، ساختار بدن این جانوران ترکیبی از ویژگیهای زرافه، پاندا و تنبل را تداعی میکرد.
یکی از شگفتانگیزترین ویژگیهای تریزینوسورسها، چنگالهای بسیار بزرگ آنها بود. در میان اعضای این گونهی تریزینوسوروس چلونیفورمیس (Therizinosaurus cheloniformis) بلندترین چنگالها را داشت که براساس برآورد دیرینهشناسان، طولشان به حدود یک متر میرسید. بااینحال، برخلاف ظاهر ترسناک چنگالها، شواهد نشان میدهند که کاربرد اصلی آنها احتمالاً شکار یا کشتن جانوران دیگر نبوده است.
زلنیتسکی توضیح میدهد که تریزینوسوروسها میتوانستند از چنگالهای خود برای پایینکشیدن شاخههای درختان، جابهجایی گیاهان و دسترسی به برگها استفاده کنند. احتمال دارد این ساختارها در دفاع از خود یا نمایشهای رفتاری نیز کاربرد داشته باشند. پژوهشگران حتی احتمال میدهند که چنگالهای غولپیکر تریزینوسوروس بیش از آنکه ابزارهایی کاربردی باشند، برای نمایش تکامل یافته بودند.
در پژوهشی که سال ۲۰۲۳ در مجلهی Communications Biology منتشر شد، دانشمندان عملکرد مکانیکی چنگالهای گونههای مختلف تریزینوسورس را بررسی … …

بازار





























































