بازار
توافق بغداد و آنکارا برای خروج تدریجی نیروهای ترکیه از اردوگاه بعشیقه ـ زلیکان و واگذاری آن به دولت عراق، تحول مهمی در مناسبات امنیتی دو کشور و روند تقویت حاکمیت بغداد در شمال عراق محسوب می‌شود. این توافق پس از دیدار علی الزیدی و رجب طیب اردوغان در نیویورک در ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۶ حاصل شد و در کنار آن، دو طرف بر گسترش همکاری‌های امنیتی و اقتصادی، اجرای توافق‌های پیشین و تسریع پروژه‌های مشترک، به‌ویژه «راه توسعه»، تأکید کردند.
با این حال، خروج از زلیکان به معنای پایان حضور نظامی ترکیه در عراق نیست و آینده ده‌ها پایگاه و نقطه نظامی این کشور در استان‌های دهوک و اربیل همچنان نامشخص است.
توافق بغداد و آنکارا در چارچوب طرح گسترده‌تر دولت عراق برای گسترش کنترل دولت بر سنجار و پایان حضور نیروهای مسلح خارجی در این منطقه شکل گرفته است. بغداد در ازای خروج ترکیه از بعشیقه، بر اجرای ترتیباتی برای استقرار اقتدار دولت عراق در سنجار و پایان فعالیت عناصر مسلح خارجی ممنوعه تأکید دارد.
برای ترکیه، مسئله اصلی همچنان فعالیت حزب کارگران کردستان و گروه‌های وابسته به آن در مناطق مرزی عراق است که آنکارا آنها را تهدیدی مستقیم برای امنیت ملی خود می‌داند. بنابراین، خروج از بعشیقه بخشی از یک معامله امنیتی گسترده‌تر است که در آن بغداد تلاش می‌کند حاکمیت خود را تثبیت کند و ترکیه نیز به دنبال دریافت تضمین درباره کاهش تهدیدات امنیتی از خاک عراق است.
با وجود اهمیت این توافق، متن مشترک بغداد و آنکارا تنها به پایگاه زلیکان اشاره کرده و درباره سایر پایگاه‌های ترکیه در شمال عراق جدول زمانی مشخصی ارائه نکرده است.
نیروهای ترکیه در مناطق مختلف دهوک، اربیل و نینوا حضور دارند و شمار آنها در برخی برآوردها بیش از ۳ هزار نفر اعلام شده است. پایگاه‌های بامرنی، باطوفه و شیلادزی در دهوک، پایگاه دیانا در اربیل و زلیکان در نینوا از مهم‌ترین نقاط حضور نظامی ترکیه محسوب می‌شوند. …
