تحصیل در مدرسه عالی صنعتی برلین در رشته مهندسی معدن و سپس کارآموزی تجربی در کارخانههای زیمنس، از او شخصیتی مدرن و تکنوکرات ساخت.
ازدواج با احترامالسلطنه دختر مظفرالدینشاه، جایگاه او را در قدرت بیش از پیش تثبیت کرد و رییس خزانهداری، و وزیر پستخانه و گمرک شد.
بیتردید درک دغدغهها و اولویتها و اهمیت فعالیتهای صنیعالدوله، بدون درک شرایط سیاسی اجتماعی دوران او یعنی اواخر عصر ناصری و مظفری ممکن نیست: فساد درباری و دیوانی سیستماتیک بود به حدی که ایالات به حراج گذاشته میشدند و سفارتخانهها و عوامل نفوذی روس و انگلیس در کشور دخالت میکرد چراکه ایران را ضعیف و وابسته میخواستند. بیش از ۸۰ درصد جمعیت کشور روستاییان بیزمین و ایلاتی بودند و فقط دو درصد مردم باسواد بودند. با وجود همه تلاشی که در عهد ناصری برای گسترش راهها کشیده شد، اما برای بسیاری ولایات هنوز جادهای نبود و نه امنیتی برای تجارت کالا.
با آمدن مظفرالدینشاه این شرایط بدتر هم شد که در واکنش به آن به تدریج ائتلافی شکل گرفت از بازرگانان خسته از فساد دیوانی، روشنفکران تجددخواه، اصناف شهری به ستوه آمده از ناامنی، علمایی که صدای تودههای معترض بودند و عموم عدالتخواه که منتهی شد به مشروطه. از این رو، به روشنی میتوان گفت مشروطه برایند مجموعهای متکثر و ناهمگون از خواستهها بود که وضع را پیچیده میساخت، بویژه آنکه در برابرش مستبدی سرسخت یعنی محمدعلیشاه قرار داشت.
در چنین شرایطی و با صدور فرمان مشروطیت صنیع الدوله در رأس کمیسیونی قرار گرفت که «نظامنامه انتخابات» را تدوین کرد؛ سندی تاریخی که نخستین چارچوب انتخاباتی ایران را پیریزی کرد و سپس رییس اولین مجلس ایران شد. …

بازار








































































