دوم در حوزه «ادبیات» که آثاری همچون «بعد از سکوت»، «بر آبهای مرده مروارید»، «غرابهای سپید»، «مشتی نور سرد»، «نردبان اندر بیابان»، «آوازهای آبی»، «گزیدهاشعار»، «دیروز و امروز شعر فارسی»، «البته واضح و مبرهن است که...»، «تاریخ شفاهی ادبیات معاصر»، «شعر و شناخت» و «تکنگاری درباره سعدی» را در کارنامه خود دارد. دو کتاب «منتقدان فرهنگ» و «نظریه ادبیات» هم از ترجمههای او است. بسیاری او را جمع اضداد معرفی میکنند، علت آن هم اشتغال توأمان او به منطق و شعر و پیوندی است که میان این دو برقرار کرده است، او خود در شعر «کتابخانه» این اشتغال توأمان را اینگونه به تصویر میکشد:
هر شب کتابخانه من باز است
و شاعران و منطقدانان
با یکدیگر در آنجا بحث میکنند
وقتی که کار بالا میگیرد
با خشم
دست یکی از آنان را میگیرم
و از کتابخانه به بیرون پرتاب میکنم
گاه تا سپیده دمان باهم
در کوچههای شهر قدم میزنیم
گل میگوییم و گل میشنویم
در جشن تولد ۷۰ سالگیاش دغدغههای خود را چنین توصیف میکند: «من راه باریکهای در هر کدام [شعر و منطق]برای خود پیدا کردم. حال اگر تا نیمه راهش نرفتم، اما رفیق نیمهراه هم نبودم. عقبگرد نکردم. این تنها چیزی است که میتوانم درباره خودم بگویم، وگرنه همه کارها را هر کسی میکند.»
دکتر یوسف اباذری، جامعهشناس و عضو هیات علمی دانشگاه تهران در جشن تولد هفتاد سالگی موحد از بعد شاعرانگی او سخن میگوید و عنوان میکند: «شعر موحد در متنِ تمرکز بر زبان مکتب اصفهان قرار دارد و باجی را که سپهری به عرفان میدهد و ابهاماتی که در شعر فروغ و شاملو وجود دارد، کاملاً کنار گذاشته و با تصویر، دنیای عاشقانه را در دنیای جدید بیان میکند». …

بازار






























































