آیا می‌توان با قدرت نظامی آن‌قدر دشمن را شکست داد که دیگر نیازی به مذاکره نباشد؟ فارن افرز در تحلیلی پاسخ منفی می‌دهد. از نگاه این نشریه، پیروزی نظامی به معنای دستیابی به اهداف سیاسی صرفاً از طریق جنگ، بیش از آنکه یک واقعیت تاریخی باشد، یک افسانه خطرناک است. تقریباً همه جنگ‌های مدرن زمانی پایان یافته‌اند که طرف‌های درگیر، حتی پس از شکست سنگین یکی از آنها، شرایطی را برای توقف جنگ پذیرفته‌اند. جنگ خلیج فارس، عراق، افغانستان و حتی شکست آلمان و ژاپن در جنگ جهانی دوم از نظر شاهدی بر همین مدعاست. اهمیت این استدلال برای جنگ‌های امروز بیشتر است. تصور امکان وادارکردن ایران به تسلیم بدون قیدوشرط، شکست کامل روسیه یا اوکراین و حتی پیروزی سریع در جنگ احتمالی چین و آمریکا بر سر تایوان می‌تواند کشورها را وارد جنگ‌هایی کند که آغازشان آسان‌تر از پایان‌دادن به آنهاست.
این بخش به‌صورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
جهان صنعت نیوز – پیروزی نظامی ایده‌ای وسوسه‌کننده است؛ یک عملیات کوتاه و قدرتمند، نابودی توان دشمن و تحمیل خواسته‌های سیاسی بدون آنکه نیازی به مصالحه باشد. اما سه پژوهشگر حوزه جنگ و سیاست بین‌الملل در فارن افرز معتقدند همین تصور یکی از خطرناک‌ترین سوءبرداشت‌هایی است که سیاست‌گذاران را به آغاز یا ادامه جنگ سوق می‌دهد. جنگ آمریکا با ایران، جنگ غزه، حملات اسرائیل به لبنان و ایران و جنگ روسیه و اوکراین نمونه‌هایی از حضور همین منطق در سیاست معاصر است. دولت ترامپ در آغاز جنگ با ایران انتظار داشت قدرت نظامی بتواند تهران را به تسلیم بدون قیدوشرط وادار کند، اما نتیجه گرفتارشدن در یک بن‌بست بود.
استدلال نویسندگان در یک گزاره خلاصه می‌شود. جنگ برای نابودی کامل توان مقاومت دشمن نیست؛ جنگ ابزاری برای تغییر شرایط معامله‌ای است که در نهایت به پایان درگیری منجر می‌شود. دشمن شکست می‌خورد، اما الزاماً جنگ تمام نمی‌شود
ابتدا میان «پیروزی» و «پیروزی نظامی» باید تمایز گذاشت. پیروزی یعنی دستیابی به اهداف سیاسی که کشور به خاطر آنها وارد جنگ شده است. اما پیروزی نظامی حامل معنای دیگری است و دستیابی به همان اهداف از طریق میدان نبرد و بدون نیاز واقعی به مصالحه است. این تصور بر این فرض استوار است که می‌توان دشمن را آن‌قدر ضعیف کرد که دیگر انتخابی جز پذیرفتن خواسته‌های طرف پیروز نداشته باشد. نشریه فارن افرز این فرض را رد می‌کنند.
تقریباً همیشه امکان ادامه مقاومت وجود دارد؛ حتی زمانی که ارتش متعارف یک کشور شکست خورده، پایتخت آن سقوط کرده و بخش بزرگی از قلمرو آن اشغال شده باشد. مقاومت می‌تواند از جنگ متعارف به شورش، جنگ چریکی و سایر اشکال نامتقارن تغییر شکل دهد. به همین دلیل، نابودی ارتش دشمن با پایان جنگ یکسان نیست. …
بازار
