شعله آبی معمولا نشان می دهد که گاز با مقدار مناسبی از هوا ترکیب شده و احتراق به شکل مطلوب انجام می شود. در وسایل گازسوز، رنگ آبی به طور کلی نشانه عملکرد مناسب مشعل است؛ هرچند شکل و شدت شعله نیز اهمیت دارد و تنها با نگاه کردن به رنگ نمی توان سلامت کامل دستگاه را تایید کرد. شعله زرد یا نارنجی؛ چرا باید آن را جدی گرفت؟
اگر شعله ای که معمولا آبی است، به طور مداوم زرد یا نارنجی شود، ممکن است مشعل به درستی تنظیم نباشد یا هوای کافی برای احتراق دریافت نکند. گرفتگی منافذ مشعل، اختلال در مسیر ورود هوا یا مشکلات مربوط به تنظیم دستگاه از جمله عواملی هستند که می توانند باعث احتراق ناقص شوند.
اهمیت این موضوع فقط به کاهش بازده محدود نمی شود. احتراق ناقص سوخت های گازی می تواند تولید مونوکسیدکربن را افزایش دهد؛ گازی بی رنگ و بی بو که تشخیص آن بدون تجهیزات مناسب دشوار است و در غلظت های بالا می تواند بسیار خطرناک باشد.
البته هر شعله نارنجی الزاما به معنای وجود یک مشکل جدی نیست. در برخی شرایط، ذرات موجود در هوا یا مواد روی مشعل می توانند به طور موقت رنگ شعله را تغییر دهند. نکته مهم، تغییر پایدار و غیرعادی رنگ شعله است.
شعله قرمز یا سبز از کجا می آید؟
رنگ های غیرمعمول شعله، مانند قرمز یا سبز، می توانند در اثر حضور برخی مواد شیمیایی، نمک های فلزی یا آلودگی های موجود در محیط ایجاد شوند. این پدیده در آزمایش های شیمیایی نیز به خوبی شناخته شده است؛ با این حال، در یک وسیله گازسوز خانگی نمی توان تنها از روی رنگ شعله علت دقیق را مشخص کرد.
به همین دلیل، بهتر است شعله سبز، قرمز یا هر رنگ غیرعادی دیگری را به عنوان یک «تشخیص قطعی» تفسیر نکنیم. … …

بازار
























































































































