یادداشت ویژه؛ تحلیل رادیوسایکولوژیک از یک سرباز؛ چطوری بیرو؟

دو: دوشنبه شب وقتی تیم تراکتور بعد از هزار ماجرا در مقابل الشَمال قطر قرار گرفت، علیرضا بیرانوند صدها کیلومتر دورتر مشغول تمرینات انفرادی‌اش بود تا بدنش از فرم مطلوب خارج نشود، در حالی که هواداران تراکتور نگران عملکرد دروازه بان جوانی بودند که در مسقط به جای شماره یک تیم ملی(البته که ظاهرا بیرانوند دو جلسه محروم بود و در هر حال نمی توانست دروازه بان تراکتور در مسقط باشد)، می‌بایست درون دروازه بایستد. بدون شک همه هواداران پرشور تراکتور بارها صحنه اعتراض بیرانوند بعد بازی با استقلال از جلو چشمانشان رژه رفت و از خود پرسیدند که: «این چه وقت غُر زدن بود رولَه...؟» و شاید این سوال بی‌جواب را مربی، سرپرست و حتی مالک باشگاه هم از خود پرسیدند .

سه: با اینکه اکثریت هواداران فوتبال هم از سوابق بیرانوند در به هم ریختن شرایط عادی باخبر بوده و هستند اما رفتار بیرو در میکسد زون ورزشگاه یادگار امام، آن‌قدر عجیب و دور از منطق بود که باز هم همه را غافلگیر کرد. به همین خاطر است که هنوز حواشی این اتفاق فروکش نکرده و حتی حضور تراکتور در دومین بازی لیگ نخبگان آسیا هم نتوانسته حواس مردم را از «سربازه‌بان» تیم تبریزی پرت کند .

چهار: شاید استمداد از علم روان‌شناسی بتواند کمک کند. برای تحلیل رفتار بیرانوند و تبعات آن، آیا می‌توان به علم روان‌شناسی بالینی مراجعه کرد یا همین تحلیل‌های برخاسته از تجربه در فوتبال ایران کفایت می‌کند؟ یادمان هست که بیرانوند همان کسی است که می‌خواست به خاطر خالکوبی روی بدنش، از خود یک بیمار روان‌پریش تصویر کند بلکه از خدمت سربازی معاف شود! در واقع این تفاوت مهمی است؛ چون تحلیل روان‌شناختی با برچسب‌زدن تفاوت آشکاری دارد. از نگاه علم روان‌شناسی، مهم نیست که بیرانوند چه جور آدمی است؛ بلکه سوال باید این باشد که رفتارهای علنی او چه الگویی دارند، در چه موقعیت‌هایی بروز می‌کنند و چه کارکردی ممکن است برای خودش داشته باشند؟ رفتارهای بحث‌برانگیز یک بازیکن فوتبال را از چند زاویه می‌توان بررسی کرد : …