ناصر ارباب/صبا، زندگی حضرت فاطمه زهرا(س) یکی از ظرفیتهای کمتر استفادهشده در سینمای ایران است؛ شخصیتی که ابعاد مختلف زندگی فردی، خانوادگی، اجتماعی و تاریخی او میتواند دستمایه روایتهای متنوع سینمایی قرار بگیرد. با این حال، سینمای ایران همچنان در ارائه اثری شاخص و ماندگار درباره زندگی این بانوی بزرگ اسلام با خلأ مواجه است؛
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
ناصر ارباب/صبا، زندگی حضرت فاطمه زهرا(س) یکی از ظرفیتهای کمتر استفادهشده در سینمای ایران است؛ شخصیتی که ابعاد مختلف زندگی فردی، خانوادگی، اجتماعی و تاریخی او میتواند دستمایه روایتهای متنوع سینمایی قرار بگیرد. با این حال، سینمای ایران همچنان در ارائه اثری شاخص و ماندگار درباره زندگی این بانوی بزرگ اسلام با خلأ مواجه است؛ موضوعی که در مناسبت شهادت حضرت زهرا(س)، بار دیگر ضرورت بازخوانی ظرفیتهای سینمای دینی و بررسی دلایل کمتوجهی به این حوزه را مطرح میکند.ساخت فیلم درباره شخصیتهای مقدس، همواره با ملاحظات تاریخی، اعتقادی و هنری همراه بوده است؛ اما آیا این ملاحظات بهتنهایی میتوانند غیبت چنین آثاری را در سینمای ایران توضیح دهند؟ آیا زندگی حضرت زهرا(س) از ظرفیتهای کافی برای شکلگیری یک روایت سینمایی برخوردار نیست یا مسئله را باید در جای دیگری جستوجو کرد؟
علی رویینتن، کارگردان سینما، در گفتوگو با صبا، با تأکید بر اینکه مسئله اصلی را نباید در ناتوانی سینما برای پرداختن به چنین موضوعاتی جستوجو کرد، نبود دغدغه جدی در میان مدیران فرهنگی را یکی از موانع تولید آثار دینی دانست.
آیا مدیران ما واقعاً دغدغه فیلمسازی و فرهنگسازی دینی دارند؟
او در این باره گفت: «مسئله این نیست که سینمای ایران توانایی ساخت چنین آثاری را ندارد. اعتقادات دینی، ارزشهای مذهبی و موضوعات مقاومت زمانی در قالب هنر زنده میمانند که افراد واقعاً به آنها باور و دغدغه داشته باشند. هر کسی به اندازه صفا، اعتقاد و توانایی خودش میتواند چند نفر را دور هم جمع کند، برای یک کار هزینه کند و قدمی در زنده نگه داشتن مفاهیم دینی بردارد؛ اما مسئله اینجاست که آیا مدیران ما واقعاً دغدغه فیلمسازی و فرهنگسازی دینی دارند؟ به اعتقاد من، این دغدغه آنطور که باید در میان مدیران فرهنگی و سینمایی وجود ندارد.»
نباید به یک زاویه یا یک مقطع تاریخی محدود باشیم …