نمایش «اتاق دود» به نویسندگی یاسمن یزدانی و کارگردانی سینا راستگو و بازی علی بنایی، شکوفه حیدریان، امید سلیمی، امیر شاه‌‌علی و امین موحدی‌‌پور این روزها در عمارت هما روی صحنه است. علی بنایی درباره حضور در این پروژه گفت: آخرین کار من دقیقا آخرین کار سینا راستگو هم بود که «سمفونی کوچک سکوت» نام داشت. وقتی او ایده «اتاق دود» را به من گفت، فهمیدم قرار است ادای دینی به ساحت تئاتر داشته باشیم، چیزی که خیلی‌ها از جمله خود او زمان و عمرشان را برای آن گذاشته‌اند؛ به همین دلیل مشتاق شدم کنارش باشم و من هم سهم خودم را بردارم. باورم این است که صحنه تئاتر خانه هنرمند است و هر یک از ما وقتی تئاتر کار می‌کنیم به جایی برگشته‌ایم که به آن تعلق داریم.
این بخش به‌صورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
او افزود: من این شانس را نداشتم که شاگرد آقای سمندریان باشم اما شاگرد شاگردانش بودم و می‌شود گفت آن مکتب را درک کردم. نمایش ما از ایشان و دو بزرگ دیگر در عرصه تئاتر یاد می‌کند و از این رو اهمیت ویژه‌ای برای من دارد و هر شب هیجان و استرس را با هم تجربه می‌کنم که شیرین است.
این بازیگر درمورد تشابهات و تفاوت‌های کاراکتر و شخصیت خود، عنوان کرد: کاراکتری که من بازی می‌کنم در جست‌وجوی شهرت و نام است و چندان اهمیتی نمی‌دهد جامعه در چه وضعیتی قرار دارد. البته وقتی خود گروه نمایش در موقعیت بحران قرار می‌گیرد، صدای او هم بلند می‌شود. به شخصه، درباره کجا کار کردن، برای چه کسی کار کردن و اساسا چرا کار کردن حرف و حدیث‌ها همیشه زیاد است و مسلم است که این یک انتخاب است و شاید خیلی شیک باشد که بگوییم انتخاب هر کسی به خودش مربوط است اما وقتی از چند گام بالاتر به موضوع نظر کنیم، می‌فهمیم هم‌صدا شدن با جامعه خودش به معنای تجلی هنر است. یادمان نرود هنرمند زبان جامعه خود است. صد البته که برچسب خوب و بد بودن را نمی‌شود به سادگی به هر کسی چسباند اما اول باید خواست جامعه را دید و نسبت به آن حساس بود.
بنایی گفت: من هم یکی از مردم همین جامعه‌ام و همه تحت فشاریم. حواس‌مان هست که ۲۳ شهریور وقتی نمایش ما شروع شد، قیمت دلار سی چهل هزار تومان از نرخ فعلی ارزان‌تر بود و هنوز یک ماه از اجرای ما نگذشته است اما هنوز … …
بازار
