علی اصغر امیرانی ، قتل خشن توسط مامور ۶ انگشتی و نقشی از داود رشیدی (+صدا)

عصر ایران ؛ علی نجومی ــ  سال 1315 باغ رضوانیه تجریش پیرمرد عصا را ستون بدن کرده و یک دستش را هم به کمر زده و سرش را به زمین انداخته انگاری داره گل های قالی کرمانش را ور انداز می کنه اما  مش قاسم می دانه حال ارباب برزخه. اون هر وقت کلافه میشه عادت نشستن از سرش می افته. تو این سرمای پاییزی زمستون شمرون هم جان بیرون رفتن توی محوطه باغ را ندارد.

مش قاسم یک بار برایشان چای برده بود که با اخم و تشر بیرونش کرده بودند. منتظر آمدن پسر ارشدشان نصرت الدوله بودند. مش قاسم توی آبدارخونه باغ کمار عیالش فاطمه سلطون نشسته بود و می گفت خدا بهمون رحم کنه اقا خیلی کفریه کار دست خودشون می دن. در این سن و سال از پا می افتند.

پادکست را این جا بشنوید

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

فاطمه سلطون هم فقط می خندید تا اون دهن بی دندونش بیشتر خون به دل مش قاسم بکنه.  حرف فاطمه سلطون این بود که مرگ مال فقیر فقرا است ارباب پوستش عینهو کرگدنه.

تا این که صدای در باغ که نزدیک آبدار خانه بود بلند شد. مش قاسم در را باز کرد نصرت الدوله بود  اصلا انگار نه انگار پدرش فرمانفرما در اتاق شاه نشین خون به جگرش بود. نصرت الدوله لبخند به لب عصای سر نقره ای اش را روی دست می چرخاند و سلام و علیک پر احساسی هم با  مش قاسم کرد. و رفت به سمت شاه نشین.

فرمانفرما از پنجره اتاقش ناظر نزول اجلال نور چشمی اش بود.

نصرت الدوله سرش را به نشانه احترام خم کرد اما صورت سنگی فرمانفرما تغییری نکرد. نصرت الدوله وارد اتاق که شد رگبار توپ و تشر فرمانفرما باریدن گرفت:

«آن همه امید و آرزو را به خاک سیاه نشاندی بس نبود؟ محبس افتادنت بس نبود؟ چند بار به تو گوشزد کردم با این فرانسوی جماعت انفصال کن آخر مگر برایت مکشوف نشده این قزاق بی سواد حرف ها را برایش یکی چهل تا می کنند؟»

نصرت الدوله به صرافت افتاد که پدر از دنده چپ بلند شده است شاید خبری دارد و پرسید: «چیزی شده یا همان حرف های قبلی است؟»

فرمانفرما گفت: «در این هفته می برنت به سمنان به تبعید. نصرت الدوله دیگر ادامه حرف را نگرفت که می دانست کلام فرمانفرما بر و برگرد ندارد و خبر صحت دارد.»

نصرت الدوله رفت که پدر را برای خداحافظی در آغوش بگیرد فرمانفرما دستانش را بی منت گشود و چر گوشه اش را بغل کرد 

دستان گشوده پدر چند ثانیه ای بیش تر از معمول پسر را در آغوش نگه داشت. …