اتفاقی که نتیجه ای جز افزایش احساس بی‌اعتمادی و عصبانیت اجتماعی نخواهد داشت. وضعیتی که در صورت وجود هرگونه تلاش خارجی برای بهره‌برداری از شکاف‌های داخلی، می‌تواند به یکی از آسیب‌پذیری‌های جدی کشور تبدیل شود.
جامعه عصبانی از اقتصاد و بلاتکلیفی
آمریکا در اول اکتبر دور تازه‌ای از تحریم‌ها علیه ایران را اعلام کرد و این بار بخش‌هایی از صنایع خودرو، راه‌آهن، فولاد و شبکه تولیدی و حمل‌ونقل را هدف قرار داد. وزارت خزانه‌داری آمریکا صراحتاً اعلام کرده هدف این اقدامات، محدود کردن منابع اقتصادی ایران است. رویترز نیز گزارش داده که فشارهای اقتصادی ناشی از جنگ، تحریم و محدودیت‌های حمل‌ونقل، مشکلات اقتصادی ایران را تشدید کرده و نگرانی درباره ناآرامی داخلی را افزایش داده است.
این یعنی فشار اقتصادی دیگر یک مسئله صرفاً اقتصادی نیست. وقتی قیمت‌ها افزایش پیدا می‌کند، قدرت خرید پایین می‌آید و آینده اقتصادی برای بخش‌هایی از جامعه مبهم می‌شود، در نتیجه آستانه تحمل اجتماعی نیز کاهش پیدا می‌کند.
در چنین وضعیتی، حکمرانی فقط به معنای تأمین کالا و کنترل بازار نیست، بدون شک نحوه مواجه مسئولین با مردم هم بخشی از حکمرانی است.
جامعه‌ای که تحت فشار قرار دادرد بیش از هر چیز نیاز دارد احساس کند مسئولان شرایط زندگی او را می‌فهمند. اگر این احساس از بین برود، حتی یک جمله معمولی نیز می‌تواند به نمادی از فاصله میان مردم و مسئولان تبدیل شود.
امنیت فقط مسئله امنیتی نیست …
دانلود از کافه بازار
