پاسخ به این پرسش، نیازمند توجه به چند نکته فقهی است: نخست اینکه تکرار به چه دلیل و با چه انگیزه ای انجام می شود؛ دوم اینکه آیا تکرار در اجزای رکنی نماز رخ داده یا در اجزای غیررکنی؛ سوم اینکه میزان تکرار تا چه حد است و آیا نماز را از صورت اصلی خود خارج می کند یا نه. اهمیت قرائت صحیح در نماز
قرائت حمد و سوره در نماز، تنها یک وظیفه لفظی نیست؛ بلکه بیانگر توجه قلبی نمازگزار به خداوند است. از این رو، اسلام بر یادگیری صحیح قرائت تأکید کرده و کوشش برای اصلاح تلفظ و قرائت را ارزشمند می داند. اگر کسی در خواندن کلمات اشتباه کند، تلاش برای اصلاح و تکرار صحیح، نه تنها مذموم نیست، بلکه در بسیاری از موارد لازم و ستوده است.
با این حال، اصل بر آن است که نماز به همان صورت معمول و با رعایت ترتیب و پیوستگی خوانده شود. بنابراین، تکرار باید به گونه ای باشد که به اصل عبادت و صورت نماز خللی وارد نکند. اینجاست که بحث «تکرار جایز» از «تکرار مخل» جدا می شود. اقسام تکرار در نماز
برای روشن شدن حکم مسئله، بهتر است تکرار کلمات و آیات را به چند دسته تقسیم کنیم: ۱. تکرار سهوی
اگر نمازگزار بدون قصد و به صورت ناخودآگاه کلمه یا آیه ای را تکرار کند، در بسیاری از موارد نماز او باطل نمی شود. سهو و فراموشی از ویژگی های طبیعی انسان است و شارع مقدس در نماز، سهو را مورد عفو قرار داده است. البته اگر تکرار سهوی به حدی باشد که صورت نماز از بین برود، حکم متفاوت می شود.
۲. تکرار عمدی برای اصلاح اشتباه
اگر نمازگزار متوجه شود کلمه ای را نادرست خوانده یا آیه ای را جا انداخته است، می تواند برگردد و آن را به صورت صحیح تکرار کند. این نوع تکرار، در واقع «اصلاح قرائت» است و نه تکرار زائد. در فقه شیعه، بازگشت برای اصلاح قرائت در نماز، در بسیاری از موارد پذیرفته شده است؛ به شرط آنکه ترتیب آیات و پیوستگی نماز به طور جدی بر هم نخورد. ۳. تکرار عمدی بدون نیاز …

بازار





























































