هندوانه و طالبی از محبوبترین انتخابها برای رفع تشنگی و خوردن یک میانوعده شیرین هستند. اما افراد مبتلا به دیابت یا کسانی که مراقب قند خون خود هستند، گاهی از خوردن این میوهها به دلیل شیرینیشان پرهیز میکنند.
واقعیت این است که شیرین بودن یک میوه بهتنهایی به معنای نامناسب بودن آن برای قند خون نیست. آنچه اهمیت دارد مقدار کربوهیدرات، اندازه سهم مصرفی، فیبر و ترکیب آن با سایر مواد غذایی است.
هندوانه؛ شیرین اما عمدتاً آب
هندوانه حدود ۹۱ درصد آب دارد. یک فنجان هندوانه خردشده حدود ۱۱ گرم کربوهیدرات دارد؛ بنابراین با وجود اینکه شاخص گلیسمی آن نسبتاً بالاست، بار گلیسمی آن در یک وعده معمولی پایین است.
شاخص گلیسمی نشان میدهد یک ماده غذایی حاوی کربوهیدرات با چه سرعتی میتواند قند خون را افزایش دهد، اما بار گلیسمی علاوه بر سرعت، مقدار کربوهیدرات موجود در یک وعده را هم در نظر میگیرد.
به همین دلیل، بالا بودن شاخص گلیسمی هندوانه لزوماً به این معنا نیست که خوردن یک فنجان هندوانه باعث افزایش شدید قند خون میشود.
هندوانه یک امتیاز تغذیهای دیگر هم دارد: لیکوپن. این آنتیاکسیدان عامل رنگ قرمز هندوانه است و در مطالعات مختلف، ارتباط آن با سلامت متابولیک و تنظیم قند خون بررسی شده است. البته هنوز نمیتوان گفت لیکوپن بهتنهایی قند خون را کنترل میکند و برای اثبات چنین اثری به تحقیقات بیشتری نیاز است. طالبی؛ یک قدم جلوتر؟
طالبی هم مانند هندوانه مقدار زیادی آب دارد؛ حدود ۹۳ درصد آن آب است. یک فنجان طالبی خردشده حدود ۱۲ گرم کربوهیدرات و نزدیک به ۱.۵ گرم فیبر دارد.
همین مقدار فیبر میتواند یک مزیت کوچک برای طالبی باشد. فیبر به کندتر شدن هضم و جذب کربوهیدراتها کمک میکند و میتواند باعث شود افزایش قند خون تدریجیتر باشد.
طالبی همچنین منبع بسیار خوبی از ویتامین C است. یک فنجان طالبی حدود ۵۷ میلیگرم ویتامین C دارد که بخش قابلتوجهی از نیاز روزانه بدن را تأمین میکند. …

بازار

































































































































































