بیتردید دفاع از عنوان قهرمانی در ناگویا را نمیتوان ساده انگاشت، آنهم در ژاپن، جایی که سکوهای سالن آن در اختیار هواداران تیم میزبان بود. شاگردان پیاتزا، اما فینال را به سود خود خاتمه دادند و نتیجه تلاش خود را با ایستادن بر سکوی قهرمانی گرفتند، آنهم بعد از پشت سرگذاشتن یک سال پرفرازونشیب. این قهرمانی، اما تازه گام نخست است و شاگردان پیاتزا راه درازی تا المپیک در پیش دارند، مسیری به مراتب دشوارتر از آنچه که در ناگویا ژاپن تجربه کردند.
والیبال ایران در ناگویا ایستاد، جنگید و به جام رسید، اما کسب عنوان قهرمانی نباید مانع از دیده شدن ضعفها و صدالبته واقعیت شود. قهرمانی بلندقامتان ایران بیتردید قسمت امیدوارکننده ماجراست. این درخشش و موفقیت چند، اما و اگر هم در پی داشت که نادیده گرفتن آن میتواند مانعی بزرگ باشد در ادامه این مسیر دشوار و پرپیچوخم. یکی از مسائلی که باید بعد از پایان خوشحالی بابت قهرمانی تیم ملی والیبال در ناگویا مدنظر قرار بگیرد، این است که ژاپن با تمام نفرات اصلی خود در این رقابتها شرکت نکرده بود. با وجود این، ایران به سختی توانست از سد این تیم عبور کند. گواه این ادعا نیز نزدیک بودن امتیاز ستها و واگذاری ست دوم به چشمبادامیها است. صدالبته که مهم نتیجه پایانی است، اما باید از پیروزی هم مثل شکست درس گرفت اگر مقصد نهایی چیزی فراتر از ایستادن بر سکوی قهرمانی بازیهای آسیایی است، خصوصاً که ایستادن پاکستان بر سکوی سوم با عبور از سد چین ثابت کرد که دیگر نمیتوان هیچ تیمی را دستکم گرفت و خود را از پیشبرنده دانست. در واقع سومی پاکستان نشان داد که معادلات قدرت در قاره دستخوش تغییر شده و باید به هر بازی به چشم فینال نگریست. واقعیت دیگر این است که یک … …

بازار

































































































































































