مام قارچی چگونه بوی بدن را کنترل می کند؟

پیش از پاسخ به پرسش اصلی، باید بدانیم بوی بدن از کجا می آید. عرق تازه ای که از غدد عرق ترشح می شود، به خودی خود بوی چندان ناخوشایندی ندارد. عامل اصلی بوی بدن، تجزیهٔ ترکیبات موجود در عرق توسط میکروارگانیسم های ساکن پوست است.

غدد آپوکرین که بیشتر در نواحی زیر بغل، کشالهٔ ران و پوست سر فعال اند، ترشحاتی حاوی پروتئین و لیپید تولید می کنند. باکتری ها این ترکیبات را به اسیدهای چرب و ترکیبات بودار تبدیل می کنند و همینجاست که بوی ناخوشایند شکل می گیرد.

بنابراین کنترل بوی بدن تنها با «پوشاندن بو» ممکن نیست؛ بلکه باید زنجیرهٔ تولید بو - یعنی رطوبت، باکتری و قارچ - را هدف گرفت. نقش قارچ ها در بوی بدن؛ عاملی که اغلب نادیده گرفته می شود

بیشتر افراد باکتری ها را عامل اصلی بوی بدن می دانند، اما قارچ ها نیز نقش مهمی ایفا می کنند. قارچ های پوستی، به ویژه گونه های مالاسزیا و کاندیدا، در نواحی گرم و مرطوب بدن مانند چین های پوستی، زیر بغل و کشالهٔ ران به سرعت رشد می کنند.

رشد بیش ازحد این قارچ ها نه تنها باعث خارش، قرمزی و پوسته ریزی می شود، بلکه با تغییر فلور طبیعی پوست، زمینه را برای تکثیر باکتری های تولیدکنندهٔ بو نیز فراهم می کند. به همین دلیل، فرآورده ای که هم زمان علیه قارچ و باکتری عمل کند، می تواند مؤثرتر از یک دئودورانت معمولی باشد.

مام قارچی چیست و چه ترکیباتی دارد؟

مام قارچی به گروهی از فرآورده های موضعی گفته می شود که با هدف کنترل هم زمان قارچ های پوستی، تعریق و بوی بدن فرموله می شوند. بسته به برند و فرمولاسیون، این فرآورده ها معمولاً ترکیبی از مواد زیر را در خود دارند: عوامل ضدقارچ مانند کلوتریمازول یا میکونازول که رشد قارچ را مهار می کنند. اکسید روی که خاصیت خشک کننده، ضدالتهاب و ضدمیکروبی ملایم دارد. مواد جاذب رطوبت مانند تالک تصفیه شده یا نشاسته که رطوبت سطح پوست را کاهش می دهند. عوامل ضدباکتری ملایم که جمعیت باکتری های تولیدکنندهٔ بو را کنترل می کنند. روغن های ضروری یا ترکیبات خنک کننده مانند منتول که احساس طراوت ایجاد می کنند.

نکتهٔ مهم این است که ترکیب دقیق هر محصول را باید روی بستهٔ آن بررسی کرد؛ زیرا فرمولاسیون های مختلف می توانند کارایی … …