در این میان، یکی از مسائل مهم، نحوه احراز اهلیت خریداران است؛ آیا فرد یا گروهی که مالکیت یک بنگاه را به دست می‌آورد، توانایی و صلاحیت اداره آن را دارد یا صرفا به دنبال منافع خود است؟ در این میان، چه عواملی باعث شده‌اند خصوصی سازی در ایران از مسیر اصلی خود فاصله بگیرد؟ رانت و فساد، کسری بودجه و نبود شفافیت چه نقشی در این روند داشته‌اند و برای نزدیک‌شدن به خصوصی سازی واقعی، چه راهکارهایی می‌توان در پیش گرفت؟ خصوصی سازی در کشورهای نفتی موفق نبوده و باعث تشکیل گروه‌های الیگارشی شده است
محمدتقی فیاضی، کارشناس اقتصادی، در گفت‌وگو با تجارت‌نیوز با اشاره به تجربه خصوصی سازی در دنیا بیان کرد: «متاسفانه تجربه خصوصی سازی در دنیا هم چندان موفق نبوده است. کشورهایی که در این زمینه موفق عمل کرده‌اند، انگشت‌شمارند. شاید بتوان از انگلستان به‌عنوان یکی از نمونه‌ها نام برد. این کشور در دوره مارگارت تاچر خصوصی سازی را اجرا کرد و این سیاست، دست‌کم در مقایسه با بسیاری از تجربه‌های دیگر، تا حدودی موفق بود.»
او با اشاره به تجربه کشورهایی که اقتصاد نفتی دارند، ادامه داد: «با این‌حال، در کشورهایی که شرایطی مشابه ایران دارند و اقتصادشان نفتی است، مانند روسیه، خصوصی سازی چندان موفق نبوده و منجر به شکل‌گیری گروه‌های منتفذ و به اصطلاح الیگارش‌ها شده است.» در جامعه‌ای که تمام منافذ آن رانتی است، خصوصی سازی هم رانتی می‌شود
این کارشناس اقتصادی با بیان اینکه ساختار رانتی اقتصاد بر فرایند خصوصی سازی نیز اثر می‌گذارد، توضیح داد: «در اقتصادی که ساختار آن رانتی است، انتصابات و مسیرهای پیشرفت نیز بر اساس رانت شکل می‌گیرند. کافی است به انتصابات سیاسی، نقش نمایندگان مجلس، کنکور، استخدام‌ها و صدور مجوزها نگاه کنید؛ تقریبا در هر حوزه‌ای که دست بگذارید، با نوعی امتیاز و رانت مواجه می‌شوید.» …
دانلود از کافه بازار
