بازار
امروز، مصائب بیشتری را از سر می‌گذرانیم و به علل متعدد، مشکلات اجتماعی بیشتری داریم. می‌شنویم طلاق رو به افزایش است، فقر بیشتر شده است و با خشونت‌های خانگی روبه‌رو می‌شویم که در همین دو ماه اخیر، ۲۸ مورد زن‌کشی در آمار رسمی آمده است. با مشکلات دانش‌آموزان مواجه می‌شویم و سیگار و سوءمصرف به مدرسه رسیده است. این‌ها همگی نشان می‌دهد که جامعه نیازمند اقدامی مؤثر و شفاف، همراه با دانش کافی و مهارت است؛ اما از ظرفیت مددکاران اجتماعی به‌درستی استفاده نمی‌کنند. اکنون جامعه نیاز دارد از نیروهای متخصص و حرفه‌ای برای تشخیص، برنامه‌ریزی و نیز اجرا در مسائل اجتماعی و مداخلات کمک گیرد؛ کاری که ما بلدیم، یعنی مداخله اجتماعی.
به‌عنوان مددکاری اجتماعی که سال‌ها سابقه فعالیت در این حوزه دارد، از مداخلات و اقدامات برخی مؤسسات نگرانم. چنین مراکزی با عناوین مختلف تأسیس می‌شوند، مثل «مؤسسه خیریه مددکاری اجتماعی» و خیلی هم راحت مجوز می‌گیرند.
افرادی را با نام مددکار در سطح شهر می‌فرستند تا در کوچه و خیابان و بازار از مردم طلب پول و اعانه کنند؛ اما انسان وسیله یا شیء نیست که بگوییم اگر در این ارتباط دچار مشکل شد یا خراب شد، او را دور می‌اندازیم و آجر دیگری، کاسه دیگری یا ماشین دیگری می‌سازیم. اگر انسان در مناسباتی باشد که براساس یک‌سری اصول حرفه‌ای و دانش کافی و مهارت نیست، ممکن است آسیب جدی ببیند. چنین مؤسساتی چه‌بسا به گروه‌های هدف خود و اعضای مؤسسه آسیب برسانند و خود مداخله‌گران هم شاید آسیب ببینند.
توقع این است که از جایی رصد کنند و اجازه ندهند هر علاقه‌مند به مردم و علاقه‌مند به کودکان بتواند با مجوز رسمی مداخلاتی کند … …
