وی افزود: کمبود دارو به این معنا نیست که هیچ دارویی در دسترس نیست یا همه داروها نایاب شدهاند؛ بلکه باید درباره اقلام مشخص، شکل دارویی و وضعیت دسترسی در مناطق مختلف کشور صحبت کرد. ممکن است دارویی در بخشی از کشور موجود باشد، اما بیمار نتواند آن را در محل زندگی خود تهیه کند. بنابراین، وجود دارو در زنجیره تأمین لزوماً به معنای دسترسی بهموقع بیمار به آن نیست.
جلالی ندوشن با تأکید بر نقش توان مالی بیماران در دسترسی به دارو گفت: مسئله دیگر، قدرت خرید بیماران است. ممکن است دارو در بازار موجود باشد، اما بیمار توان پرداخت هزینه آن را نداشته باشد. برخی داروهای مورد استفاده بیماران نیز تحت پوشش بیمه نیستند و افزایش قیمتها این شکاف را تشدید میکند. در تجربه بالینی با بیمارانی مواجه میشویم که به دلیل هزینهها خواهان استفاده از داروهای ارزانتر هستند. گاهی نیز پزشک به دلیل نبود داروی موردنظر یا ناتوانی بیمار در خرید آن، ناچار میشود از انتخاب درمانی مطلوب خود صرفنظر کند.
به گفته وی، درمان بسیاری از اختلالات روانپزشکی طولانیمدت است و کمبود یا گرانی دارو میتواند تداوم درمان و ثباتی را که بیمار گاه بهسختی به دست آورده است، مختل کند. جستوجوی مکرر برای یافتن دارو نیز فشار روانی و اقتصادی مضاعفی به بیمار و خانواده او تحمیل میکند.
سخنگوی انجمن علمی روانپزشکان ایران در عین حال خاطرنشان کرد: انجمن نظام آماری متمرکزی برای تعیین تعداد بیمارانی که با وقفه درمان مواجه شدهاند یا میزان تغییر نسخهها در اختیار ندارد؛ بنابراین، درباره ابعاد عددی این پیامدها باید با احتیاط اظهارنظر کرد. …

بازار






















































































































