شاهنامه خواهان دارد؟

به گزارش ایسنا، خالق رمان گرافیکی «جمشید» درباره ماندگاری شاهنامه و امکان بازآفرینی داستان‌های آن برای نسل امروز گفت: شاهنامه اساساً با هویت ایرانی ما گره خورده است. ما به‌عنوان یک ایرانی، وقتی نفس می‌کشیم، مفاهیمی وجود دارند که هویت ما را شکل می‌دهند و شاهنامه قطعاً یکی از آن مفاهیم است. در کنار اینکه روایتگر بخشی از تاریخ کشور ماست، روایتگر باورها، آیین‌ها، سنت‌ها و خیلی چیزهای دیگر است؛ یعنی هویت، آن چیزی که واقعاً می‌شود در قالب هویت از آن اسم برد، در شاهنامه وجود دارد. بنابراین، شاهنامه زمان ندارد و شما هر زمانی روی آن کار کنید، آن را بخوانید، با آن آشنا شوید یا اثری در رابطه با آن تولید کنید، چون به همان هویت ایرانی برمی‌گردد، همیشه خواهان دارد و همیشه می‌تواند جذاب باشد.

او درباره تأثیر داستان‌های کهن مثل «بستور» بر کودکان نیز گفت: باز هم همان بحث هویت مطرح است. وقتی یک کودک در حال رشد است و با هویت خودش آشنا می‌شود و مفهومی به نام وطن برایش شکل می‌گیرد، نیاز به ورودی‌هایی دارد. وقتی ما کاری را بر اساس شاهنامه و ادبیات کهن خودمان که گویای هویت ما هستند تولید می‌کنیم، باعث می‌شود آن کودک یا نوجوان، هویت خودش را در آثار خارجی یا کارهایی که در کشور دیگری تولید می‌شوند و هویت فرهنگی متفاوتی دارند، نبیند و هویت خودش را در وطن و کشور خودش، بر اساس داشته‌های خودش ببیند. بنابراین این موضوع فارغ از زمان می‌تواند در هر دورانی کارکرد داشته باشد و یک هنرمند می‌تواند آثاری خلق کند که در ذهن مخاطب، چه کودک، چه نوجوان و چه بزرگسال، باقی بماند.

هنرمند در اقتباس آزاد است

کارگردان «آخرین داستان» درباره نسبت میان وفاداری به جهان اصلی داستان‌های شاهنامه و نزدیک شدن به جهان امروز مخاطب نیز توضیح داد: اینجا بحث اقتباس است و هنرمندان مختلف رویکردهای مختلفی نسبت به اقتباس دارند. کسی هست که خیلی به متن اصلی وفادار است و کسی هست که صرفاً از پیرنگ آن اثر و آن متن استفاده می‌کند و به یک متن جدید می‌رسد. نمی‌شود فرمولی برای این تدوین کرد یا نسخه‌ای پیچید که بگوییم همه باید همین کار را بکنند. …