در اولین روزهای جنگ ۱۲روزه، نگرانی طبیعی مردم از شرایط پیشآمده، به افزایش قابل توجه خرید کالاهای اساسی منجر شد؛ بهطوری که میزان خرید در برخی اقلام تا حدود ۳۰۰ درصد بالا رفت. در چنین وضعی، مدیریت بازار تنها به موجودی انبارهای تجاری و سردخانهها محدود نمیشد؛ زیرا بخش مهمی از کالاها پس از خرید، وارد انبارهای خانگی میشد و دیگر امکان رصد آن وجود نداشت.
راهحل اما روشن بود: باید جریان عرضه بدون وقفه ادامه پیدا میکرد و قفسهها خالی نمیماند. وقتی مردم در فروشگاهها کالا را به وفور میبینند، هیجان خرید فروکش میکند و تقاضای اضافی جای خود را به خرید عادی میدهد. همین اتفاق نیز افتاد؛ با پیگیری وزارت جهاد کشاورزی، اتاق اصناف و دیگر دستگاههای مسئول برای تأمین کالا از ذخایر و شبکه توزیع، از روز سوم بحران آرامش بیشتری به بازار بازگشت. خانوارها مطمئن شدند که کالا در دسترس است و ضرورتی برای ذخیرهسازی بیش از نیاز وجود ندارد.
مدیریت تأمین کالا در آن روزها، فقط بر پایه گزارشهای اداری نبود. ارتباط مستمر و ویدیویی با ۳۱ استان برقرار شد تا وضعیت بازار، موجودی فروشگاهها و نیازهای هر منطقه بهصورت لحظهای بررسی شود. در بازدید معاون اول رئیسجمهور از اتاق اصناف ایران نیز نمایندگان اصناف استانها بهصورت برخط در ارتباط بودند و تصویری روشن از شرایط بازار در سراسر کشور ارائه کردند.
این ارتباط پس از پایان شرایط بحرانی نیز متوقف نشد و همچنان جلسات هفتگی برای رصد مسائل مربوط به تأمین مواد غذایی و بازار در استانها ادامه دارد. چنین سازوکاری کمک میکند مشکلات پیش از آنکه به نگرانی عمومی تبدیل شوند، شناسایی و برطرف شوند. …
