این ادعا در حالی مطرح شده است که بارنئا در سپتامبر ۲۰۲۶ (ژوئن ۲۰۲۶) موساد را در حالی ترک کرد که به گفتهٔ منتقدان، میراث او نه با «شاهکار اطلاعاتی» بلکه با «ناتوانی راهبردی عمیق» و مجموعه‌ای از خطاهای محاسباتی بود.
در واقع برخلاف روایتی که خود او از یک «عملیات فریب موفق» در جنگ ۱۲روزه ارائه می‌دهد، شواهد و تحلیل‌های مختلفی وجود دارد که نشان از باخت عمیق اطلاعاتی موساد می‌دهد.
محور اصلی استراتژی بارنیا ، طراحی و ارائهٔ طرحی به بنیامین نتانیاهو بود که ادعا می‌کرد موساد می‌تواند با یک ضربهٔ اطلاعاتی و نظامی ترکیبی در روزهای نخست جنگ، «هرج‌ومرج و شورش در خیابان‌های ایران» ایجاد کند و حتی به «فروپاشی حاکمیتی» منجر شود.
این طرح که با هماهنگی آمریکا نیز طراحی شده و بر این فرض استوار بود که ترور رهبری در روز اول جنگ، همراه با عملیات اطلاعاتی بعدی، می‌تواند جرقهٔ «شورهای خیابانی» را بزند.
روزنامه نیویورک‌تایمز با افشای این طرح این سناریو را یک «خطای محاسباتی بنیادین» ارزیابی کرد و نوشته است که نه‌تنها شورشی رخ نداد، بلکه برخلاف انتظار، حضور گستردهٔ مردمی در حمایت از نظام در شهرهای مختلف ایران، عملاً برخلاف هدف مورد نظر عمل کرد.
در آن مقطع یکی از جدی‌ترین ایراداتی که به بارنیا وارد شد، فقدان ادراک صحیح از تحولات درونی ایران و اتکای صرف به برآوردهای گروهکی و گزارش‌های جانبدارانهٔ ضدانقلاب بود.
در واقع او به گزارش‌هایی اتکا کرد که توانایی «سلطنت‌طلبان» برای ایجاد هسته‌های آشوب گسترده را بسیار بیش از واقعیت برآورد می‌کردند؛ در حالی که فراخوان‌های عمومی آنها حتی برای گردآوری تعداد اندکی نفر در سطح خیابان ناکام ماند.
این «توهم براندازی» نه‌فقط منابع موساد را هدر داد، بلکه به گفتهٔ منتقدان، این سازمان را از تهدیدات تاکتیکی واقعی در مرزهای اسرائیل غافل کرد.
زنجیرهٔ ناکامی‌های عملیاتی در جنگ ۱۲روزه …
دانلود از کافه بازار
