[سیدجواد حسینی] هنر؛ موتور محرکه توانبخشی نوین

از تنبک‌نوازی دخترانِ «حلزون‌کاشت» تا نمایشِ جذاب «اینجا جای منه»، کاری ارزشمند از توانخواهان هنرمند کرمانشاه، همه گواهی بر این حقیقت بود که هنر، پایه‌ای بنیادین و مسیری تحول‌آفرین در توانبخشی نوین است. 

این تجربه یادآوری کرد که چگونه می‌توان با پیوندِ هنر و بازتوانی، فرصتی برای بازیابیِ هویت و حضور اجتماعی فعال فراهم کرد؛ نگاهی که قطب‌نمای ما در مسیر توانمندسازی و تحقق چرخش و توسعه از توانبخشی‌های مرسوم و معمول به سمت توانبخشی‌های نوین فناورانه، خصوصا هنری است. توانبخشی در نگاه امروز و رویکردهای نوین، فراتر از یک ترمیم نقص، فرایندی است برای بازگرداندنِ کارکرد، مشارکت اجتماعی و در نهایت، کیفیت زندگی. 

سازمان بهزیستی با اتکا بر ۱۳ چرخش تحول‌آفرین خود، گام در مسیری گذاشته که از الگوهای مرسوم و محدود گذشته فاصله گرفته است. از این رو با پیش‌بینی یکی از این چرخش‌های تحول‌آفرین، از توانبخشی صرف جسمی به توانبخشی در حوزه‌های هنری، ورزشی و معنوی حرکت می‌کند. این رویکرد، نه‌تنها با نظریه‌های معتبر جهانی هم‌راستاست، بلکه ریشه‌های عمیقی در نیازهای واقعی مددجویان و خانواده‌های ایرانی دارد.

یکی از گام‌های شاخص متأثر از این چرخش در سازمان بهزیستی، برنامه‌ریزی عملیاتی برای راه‌اندازی «خانه هنر» در تمامی استان‌ها است که تا به امروز در پنج استان راه‌اندازی شده و با جدیت در سایر استان‌ها در حال پیگیری است. ۱۱۲۱مرکز آموزش توانبخشی نیز به «اتاق‌هنر» مجهز شده‌اند.

فراتر از این، گروه‌های تئاتر فعال شده‌اند، جشنواره منطقه‌ای تئاتر و سرود با استقبال چشمگیر برگزار شده و با تأکید بر پیوند هنر و معنا، شاهد برگزاری جشنواره‌های مذهبی، از جمله ادبیات عاشورایی بوده‌ایم.

این اقدامات، بخش کلیدی از یک راهبرد جامع برای ارتقای اثربخشی و بهره‌وری در توانبخشی، افزایش تاب‌آوری و تقویت هویت اجتماعی مددجویان محسوب می‌شوند.

 چرا هنر، کلید توانبخشی نوین است؟ …