بازار
استیپا-کاپرونی هرگز به هواپیمایی موفق در بازار یا نیروی هوایی ایتالیا تبدیل نشد، اما آزمایش آن نشان داد که گاهی یک ایده پیشرو می تواند حتی در قالب طرحی ناموفق، مسیر تازه ای برای مهندسی پرواز باز کند. ایده لوئیجی استیپا؛ موتور درون یک بشکه
طراح این هواپیمای غیرمعمول، مهندس هوانوردی ایتالیایی لوئیجی استیپا (Luigi Stipa) بود. او به جای استفاده از آرایش متداول موتور و ملخ در فضای باز، ایده ای را مطرح کرد که آن را «ملخ درون لوله ای» یا Intubed Propeller می نامید.
در این طرح، بدنه هواپیما به شکل یک مجرای لوله ای طراحی شده بود و موتور به همراه ملخ درون آن قرار می گرفت. هدف این بود که جریان هوا هنگام عبور از مجرا شتاب بگیرد و در نتیجه، نیروی رانش بیشتری از مجموعه موتور و ملخ به دست آید.
استیپا برای ساخت نمونه آزمایشی خود با شرکت هواپیماسازی کاپرونی همکاری کرد. نتیجه این همکاری، هواپیمایی با بدنه چوبی و حجیم، بال هایی در بخش میانی بدنه و دو خدمه بود که به صورت پشت سر هم در قسمت بالایی سازه قرار می گرفتند. نیروی محرکه آن از یک موتور 120 اسب بخاری د هویلند جیپسی 3 (de Havilland Gipsy III) تامین می شد.
در واقع، ایده اصلی این بود که به جای نصب یک موتور و ملخ معمولی روی بدنه، خود بدنه به بخشی از سامانه تولید رانش تبدیل شود؛ رویکردی که در زمان خود بسیار متفاوت از طراحی های رایج هواپیماها بود.
استیپا-کاپرونی چگونه کار می کرد؟
اصل طراحی این هواپیما بر هدایت جریان هوا درون یک مجرای آیرودینامیکی استوار بود. شکل داخلی مجرا به گونه ای طراحی شده بود که جریان هوا را کنترل کند و با کمک اثرات آیرودینامیکی، عملکرد ملخ را بهبود دهد. …
