هیپرترمی بدخیم نوعی واکنش شدید بدن به بعضی داروهای بیهوشی عمومی است. این عارضه بیشتر در افرادی رخ میدهد که زمینه ژنتیکی حساسیت به آن را دارند. داروهای محرک باعث میشوند فعالیت متابولیک عضلات اسکلتی از کنترل خارج شود و بدن مقدار زیادی گرما تولید کند. اگر واکنش بهموقع شناسایی و درمان نشود، احتمال آسیب عضلانی، اختلال عملکرد کلیه و قلب و مشکلات انعقادی افزایش مییابد. نکته مهم این است که واژه «بدخیم» در این اصطلاح به معنای سرطان نیست؛ بلکه به شدت و خطرناک بودن واکنش اشاره دارد. این عارضه با تب معمولی، عفونت یا گرمازدگی تفاوت دارد و به رسیدگی تخصصی فوری نیازمند است.
در بسیاری از مبتلایان، زمینه این واکنش به تغییرات ژنتیکی مربوط است که عملکرد تنظیم کلسیم در سلولهای عضلانی را تحت تأثیر قرار میدهند. ژن «آر وای آر یک» (RYR1) از مهمترین ژنهای مرتبط با این حساسیت است و تغییرات ژن «سیایسیانایاس یک» (CACNA1S) نیز در بخشی از موارد نقش دارند.
در حالت طبیعی، کلسیم در سلول عضلانی به انقباض و سپس شل شدن عضله کمک میکند. در افراد مستعد، داروهای محرک ممکن است آزاد شدن کلسیم را از کنترل طبیعی خارج کنند. در نتیجه، عضلات به فعالیت شدید ادامه میدهند، انرژی بیشتری مصرف میکنند و گرمای زیادی تولید میشود. مهمترین محرکهای شناختهشده عبارتاند از:
برخی داروهای بیهوشی استنشاقی، از جمله سووفلوران، دسفلوران و ایزوفلوران.
داروی شلکننده عضلانی سوکسینیلکولین.
این عارضه ارثی میتواند در خانوادهها دیده شود و معمولاً الگوی وراثت آن غالب است؛ یعنی وجود یک نسخه تغییریافته از ژن مرتبط ممکن است برای افزایش خطر کافی باشد. بااینحال، همه افراد دارای زمینه ژنتیکی لزوماً در هر بار بیهوشی دچار واکنش نمیشوند. حتی سابقه یک بیهوشی بدون مشکل نیز احتمال بروز واکنش در آینده را کاملاً رد نمیکند. …

بازار





























































