اکوایران: در سال ۱۴۰۴ «پایین بودن درآمد» به مهمترین علت ترک شغل در میان بیکاران ۱۵ ساله و بیشترِ قبلاً شاغل تبدیل شده است.در مقابل، سهم «موقتی بودن کار» و «پایان دوره خدمت وظیفه» کاهش یافته، در حالی که سهم بیکاری ناشی از «تعطیلی دائمی محل کار» افزایش داشته است.
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
اکوایران: در سال ۱۴۰۴ «پایین بودن درآمد» به مهمترین علت ترک شغل در میان بیکاران ۱۵ ساله و بیشترِ قبلاً شاغل تبدیل شده است.در مقابل، سهم «موقتی بودن کار» و «پایان دوره خدمت وظیفه» کاهش یافته، در حالی که سهم بیکاری ناشی از «تعطیلی دائمی محل کار» افزایش داشته است. به گزارش اکوایران، بررسی دادههای مربوط به بیکاران ۱۵ ساله و بیشترِ قبلاً شاغل در مناطق شهری نشان میدهد «پایین بودن درآمد» مهمترین علت ترک شغل قبلی در این گروه بوده است. از مجموع ۸۷۴ هزار و ۳۷۸ نفر بیکار قبلاً شاغل در مناطق شهری، ۲۳۳ هزار و ۳۰۸ نفر علت ترک شغل خود را پایین بودن درآمد اعلام کردهاند؛ رقمی که معادل ۲۶.۷ درصد کل این جمعیت است. به این ترتیب، بیش از یکچهارم بیکاران قبلاً شاغل شهری، درآمد پایین را در زمره دلایل ترک شغل قبلی خود قرار دادهاند.
پس از پایین بودن درآمد، «موقتی بودن کار» با ۱۴۰ هزار و ۲۹۸ نفر و سهم ۱۶ درصدی در جایگاه دوم قرار دارد. «سایر و اظهار نشده» با ۱۳۳ هزار و ۸۸۳ نفر، معادل ۱۵.۳ درصد، در رتبه بعدی قرار گرفته و پس از آن «اخراج یا تعدیل نیرو» با ۱۱۱ هزار و ۷۲۷ نفر و سهم ۱۲.۸ درصد و «به پایان رسیدن دوره خدمت وظیفه» با ۱۰۷ هزار و ۱۷۴ نفر و سهم ۱۲.۳ درصد قرار دارند. در مجموع، این پنج گروه بیش از ۸۳ درصد از کل جمعیت مورد بررسی را تشکیل میدهند.
فاصله میان دو علت نخست نیز قابل توجه است. تعداد افرادی که پایین بودن درآمد را علت ترک شغل قبلی اعلام کردهاند، ۹۳ هزار نفر بیشتر از افرادی است که موقتی بودن کار را علت ترک شغل دانستهاند. به لحاظ سهم نیز وزن پایین بودن درآمد ۱۰.۶ واحد درصد بیشتر از موقتی بودن کار است.
تفاوت معنادار میان زنان و مردان
تفکیک جنسیتی، تفاوت قابل توجهی در ساختار علل ترک شغل نشان میدهد. از مجموع این جمعیت در مناطق شهری، ۱۴۲ هزار و ۹۲۹ نفر زن و ۷۳۱ هزار و ۴۴۹ نفر مرد بودهاند. بنابراین مردان ۸۳.۷ درصد و زنان ۱۶.۳ درصد این جمعیت را تشکیل … …