بازار
جک دیلی، پژوهشگر حوزه فولکلور و مدرس دانشگاه کلرادو بولدر، در مقاله‌ای که در وب‌سایت کانورسیشن منتشر شده، به تاریخچه این موجود و تأثیر آن بر فرهنگ عامه و برداشت مردم از علم در قرن نوزدهم پرداخته است.
پری‌های دریایی از دیرباز در اسطوره‌های تمدن‌های مختلف حضور داشته‌اند. از موجودات نیمه‌انسان و نیمه‌ماهی در اسطوره‌های بابلی گرفته تا سیرن‌ها در افسانه‌های یونان باستان، این موجودات همواره بخشی از تخیل انسان بوده‌اند.
بااین‌حال، پری دریایی فیجی داستان متفاوتی داشت. این موجود نه از دل یک افسانه، بلکه از ترکیب اجزای بدن حیوانات ساخته شده بود. ریشه ژاپنی پری دریایی فیجی
ساخت نمونه‌هایی از پری دریایی فیجی به بیش از ۴۰۰ سال پیش در ژاپن و مناطق هند شرقی بازمی‌گردد. در نمونه‌های سنتی، نیم‌تنه بالایی معمولا از بدن یک میمون و بخش پایینی از بدن یک ماهی ساخته می‌شد. البته در برخی نمونه‌ها از خمیر کاغذ برای ساخت قسمت بالایی استفاده می‌کردند. این آثار را گاهی با پوششی از گل حفظ می‌کردند.
این موجودات با باورهای عامیانه ژاپن نیز ارتباط داشتند. در فرهنگ ژاپنی، موجوداتی به نام «نینگیو» (Ningyo) وجود دارند که نوعی موجود فراطبیعی شبیه پری دریایی محسوب می‌شوند. برخلاف پری‌های دریایی زیبا در داستان‌های غربی، نینگیوها اغلب ظاهری ترسناک داشتند.
در برخی روایت‌های فولکلور ژاپنی، این موجودات می‌توانستند بداقبالی و نفرین به همراه بیاورند یا حتی با عمر جاودانه ارتباط داشته باشند. فریبی بزرگ
پری دریایی فیجی در سال ۱۸۴۲ به یکی از جاذبه‌های جنجالی آمریکا تبدیل شد. پی. تی. بارنوم، نمایش‌دهنده مشهور آمریکایی، این موجود را در نیویورک به نمایش گذاشت و آن را «بزرگ‌ترین شگفتی جهان» معرفی کرد. …
