این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
سمیرا دردشتی؛ روزنامهنگار / حاصل کار نوشیدنی جدیدی بود که در سالهای بعد فراتر از شبهجزیره عربستان گسترش یافت. در ابتدا قهوه در حلقههای صوفیان اهل یمن که تأثیر آن در بیدار نگه داشتن آدمی را برای آیین ذکر شبانهشان سودمند یافته بودند، رواج پیدا کرد و سپس به دست بازرگانان گسترش یافت و آن را به کالایی سودآور بدل کردند. با رواج قهوه، نهاد اجتماعی جدیدی به نام قهوهخانه سر برآورد؛ پدیدهای نو در سرزمینهای عثمانی در کرانه شرقی دریای مدیترانه و بعدها در قلمرو صفویان در ایران در سده شانزدهم میلادی. در حالی که طبیبان درباره خواص دارویی قهوه و فقیهان بر سر جایگاه شرعیاش بحث میکردند، قهوه و قهوهخانه رفتهرفته رونق و محبوبیت فزایندهای پیدا کرد. ممنوعیتهایی که گاهگاه حاکمان، نگران از محیط اجتماعی-سیاسی برآمده از این نهاد جدید اعمال میکردند، تأثیری بر گسترش اشتیاق عمومی به قهوه و رونق روزافزون قهوهخانهها نداشت. در سالهای پایانی سده شانزدهم میلادی در شهرهای عثمانی از قاهره تا استانبول، بیشمار قهوهخانه برپا شده بود. در دهه نخست قرن هفدهم میلادی قهوه به سوی شرق در عراق و ایران گسترش یافت و به این ترتیب قهوهخانهها سالها پیش از رسیدن به اروپا نقشی پررنگ در حیات شهری و اجتماعی در منطقه غرب آسیا ایفا کردند. … سایت ایران آنلاین / ۱۴۰۵/۰۷/۱۳
عرصه عمومی عصر صفوی
پیش از قرن شانزدهم میلادی بهجز ساکنین سواحل جنوبی دریای سرخ، یعنی یمن و حبشه (اتیوپی) کمتر کسی در جهان طعم قهوه را چشیده بود. نخستینبار در یمن در قرن پانزدهم میلادی بود که دانههای قهوه را که از درختچههایی در کوهستانهای جنوب حبشه میچیدند، بریان کردند و با آب جوش آمیختند.


دانلود از کافه بازار




























































