تا اینجای کار، مسئله ما اصلاً حواشی پیرامون یاسر آسانی و ماجرای قراردادش نیست. حتی کاری نداریم که آینده او در استقلال چه خواهد شد و چه اتفاقاتی در انتظار این رابطه نسبتاً جذاب است. با فرض تمام احتمالات، آسانی همین حالا هم اثرش را در فوتبال ایران گذاشته؛ با یادآوری چیزی که این روزها در گوشهوکنار زندگیمان به کالایی کمیاب تبدیل شده است: کیفیت.
آسانی در واقع تجسم باکیفیت بودن است. مثل یک مرسدس همهچیزتمام که وقتی پشت فرمانش مینشینی، تازه میفهمی خودروی خوب یعنی چه. مثل خیابانی با آسفالت نو و یکدست که دیگر مجبور نیستی هر چند متر یک بار نگران جلوبندی ماشینت باشی. مثل یک پیتزای درستوحسابی که از اولین تا آخرین لقمهاش همان چیزی است که باید باشد.
حتی ماجرای حضورش در بازی با الغرافه هم به همین مفهوم کیفیت گره میخورد. آسانی مصدوم بود و همه میدانستند. کمتر کسی انتظار داشت به میدان برود، اما گرم کرد، آمد و کار خودش را انجام داد. انگار با محصولی طرف هستیم که نهتنها کیفیت اولیهاش تضمین شده، بلکه گارانتی و خدمات … …


دانلود از کافه بازار

































































