در دورانی که هنر خوشنویسی به سمت «نقاشیخط» یا آثار دکوراتیوِ فاقدِ ساختار گرایش یافت، کابلی با نگاهی قانونمند بر لزوم تسلط بر هندسه حروف و قواعد کلاسیک تأکید ورزید تا شکوه این خط از دست نرود. او معتقد است خط، ثمره «رنج و ریاضت» است؛ این نگاه باعث شد نسلهای جدید درک کنند که نوآوری در خط شکسته نباید بر پایه نادیده گرفتن اصول، بلکه باید بر پایه تسلط کامل بر آنها باشد.
با وجود نگاههای انتقادی به بازار سرمایه، کابلیخوانساری با حضور و دیدگاههای خود، نقش پل میان میراث کهن و فضای معاصر (مانند حراجهای هنری) را ایفا میکنند تا اطمینان حاصل شود که هنر خوشنویسی در مسیر درستی از تکامل قرار گرفته است. او با نقد جریانهای شتابزده در هنر معاصر، بر لزوم بازگشت به اصول بنیادین و هندسه حروف تأکید کرده و هنر را امری فراتر از سود و زیان اقتصادی و روابط تجاری صرف میداند. با کابلی همزمان با برپایی نمایشگاه «شکستهنویسان معاصر» و به بهانه روز ملی خوشنویسی در گالری «گویا» به گفتوگو نشستیم که در ادامه میخوانید.
خوشنویسی به عنوان هنری که ریشه در سنت مکتوب دارد، در بازار حراج تهران به یک کالای سرمایهای تبدیل شده است. این گذار از «هنر معنوی» به «کالای لوکس هنری»، چه تأثیری بر ماهیت این هنر داشته است؟ آیا این شیوه ارائه، به زعم شما به رشد فرمی خط کمک کرده یا آن را به سمت تزئینگرایی (دکوراتیو شدن) سوق داده است؟ …

بازار





































































