برای مواجهه درست با این بحران، باید ریشه اصلی ناترازی را به درستی شناخت. برخلاف تصورات اولیه که ممکن است صنایع یا بخش‌های دیگر را مقصر اصلی بدانند، ریشه اصلی ناترازی گاز در کشور در وهله اول به «اوج گرفتن مصرف در بخش خانگی و تجاری» برمی‌گردد.
در روزهای اوج سرما، حجم عمده‌ای از گاز کشور صرف گرم کردن فضاهای مسکونی و تجاری می‌شود. در کشور حدود ۲۰میلیون بخاری با راندمان پایین وجود دارد که هرکدام به‌طور متوسط روزانه حدود ۱۲مترمکعب گاز مصرف می‌کنند. این در حالی است که جایگزینی آنها با نمونه‌های با راندمان بالا مانند گرید A می‌تواند مصرف آنها را به نصف کاهش دهد.
با این حال، تا پیش از این، رویکرد حاکم بر مدیریت مصرف عمدتا بر «توصیه‌های اخلاقی» و پویش‌های رسانه‌ای متمرکز بود؛ روش‌هایی که اگرچه در مقطعی کوتاه موثرند، اما به‌دلیل ناپایداری، نمی‌توانند بار کسری صدها‌میلیون مترمکعبی را به دوش بکشند. کارهایی نظیر طرح آزمایشی اردکان یزد که روی کاهش دو درجه‌ای دمای منازل متمرکز بود، توانست به‌طور میانگین حدود ۲مترمکعب در روز به ازای هر مشترک صرفه‌جویی ایجاد کند؛ اما این روش‌ها به شدت وابسته به عادات رفتاری و روحیات شهروندان بوده و با تغییر شرایط یا برودت هوا دوام نمی‌آورند؛ در همین طرح آزمایشی و در سال دوم که تجهیزات گرمایشی جامعه هدف تعویض شد، به ازای هر مشترک حدود ۶مترمکعب روزانه صرفه‌جویی حاصل شد، یعنی صرفه‌جویی پایداری که سوخت بیشتری آزاد کرده و از طرفی رفاه خانوار نیز کاهش پیدا نمی‌کند و همان میزان گرمایش تامین می‌شود. …
دانلود از کافه بازار
