یکی از محورهای برجسته کنشگری امسال، شعار «Make Polluters Pay» یا «آلایندهها باید هزینه بدهند» است. ائتلافهایی مانند ۳۵۰.org خواستار وضع مالیات پایدار بر سود شرکتهای نفت، گاز و زغالسنگ شدهاند تا این شرکتها در تامین هزینههای سازگاری با تغییرات اقلیمی، جبران خسارتها و گذار به انرژی پاک سهم داشته باشند. از نگاه این تشکلها، جوامعی که کمترین نقش را در ایجاد بحران اقلیم داشتهاند نباید هزینه اصلی پیامدهای آن را بپردازند.
در جریان مذاکرات روز دوشنبه ۱۶ نوامبر، گرینپیس نیز با اجرای یک چیدمان سهبعدی با عنوان «در دام سوختهای فسیلی نیفتید» در محل برگزاری اجلاس، تلاش کرد توجه هیاتهای مذاکرهکننده را به ضرورت کنار گذاشتن زغالسنگ، نفت و گاز جلب کند. این گروه خواستار افزایش ظرفیت انرژیهای تجدیدپذیر، دو برابر شدن سرعت بهبود بهرهوری انرژی و تدوین برنامهای روشن و قابل ارزیابی برای گذار عادلانه از سوختهای فسیلی است.
یکی از مهمترین اختلافهای امروز، آینده سازوکار «بلِم ـ آنتالیا» برای گذار عادلانه است. بیش از ۷۰۰ سازمان از ۸۸ کشور پیشتر با امضای نامهای مشترک خواستار ایجاد سازوکاری شدند که علاوه بر حمایت مالی و فنی از کشورهای در حال توسعه، کارگران، جوامع بومی و گروههای آسیبپذیر را در تصمیمگیریها مشارکت دهد. اما تشکلها اکنون هشدار میدهند متن پیشنهادی مذاکرات ممکن است این سازوکار را به نهادی برای گفتوگو و تهیه گزارش تقلیل دهد؛ بدون آنکه منابع مالی، اختیارات اجرایی و ساختار مشخصی برای حمایت از جوامع محلی داشته باشد.
سازوکار بلِم ـ آنتالیا (Belém–Antalya Mechanism یا BAM) ابتکاری در مذاکرات اقلیمی سازمان ملل است که هدف آن ایجاد سازوکاری بینالمللی برای تحقق «گذار عادلانه» است. به زبان ساده، قرار است … …


دانلود از کافه بازار


















































































































































![[دکتر سیدمحمدکاظم سجادپور] امواج ضد ترامپ](/news/u/2026-11-16/ettelaat-brqtr.jpg)












