موشک قاسم بصیر چیست؛ وقتی موشک‌های ایران چشم پیدا کردند

به گزارش رکنا، چند روزی است نام «قاسم بصیر» دیگر فقط در گزارش‌های نظامی و نمایشگاه‌های دفاعی دیده نمی‌شود. نام این موشک حالا کنار یکی از مهم‌ترین نمادهای قدرت نظامی آمریکا قرار گرفته است؛ ناو هواپیمابر «یواس‌اس جورج واشینگتن». در جریان درگیری‌های اخیر ایران و آمریکا، موشک‌های بالستیک ایران به سمت این ناو و یک ناوشکن آمریکایی شلیک شدند و روایت‌های منتشرشده درباره این عملیات، «قاسم بصیر» را در مرکز توجه قرار دادند.

رسانه‌های ایرانی از عبور موشک از لایه‌های دفاعی و رسیدن آن به محدوده ناو آمریکایی سخن گفته‌اند، در حالی که سنتکام اعلام کرده شناورهای آمریکایی با انجام مانورهای دفاعی از اصابت جلوگیری کرده‌اند. آنچه در هر دو روایت مشترک است، یک واقعیت مهم است: موشکی که نخستین بار در اردیبهشت ۱۴۰۴ معرفی شد، حالا در یک درگیری واقعی در برابر یکی از پیچیده‌ترین ساختارهای دریایی جهان قرار گرفته است. از «حاج قاسم» تا «قاسم بصیر»

برای شناخت قاسم بصیر باید چند قدم به عقب برگشت. بر اساس گزارش خبرگزاری تسنیم، این موشک در واقع از خانواده موشک بالستیک «شهید حاج قاسم» است؛ موشکی که ایران در سال ۱۳۹۹ از آن رونمایی کرد. حاج قاسم یک موشک بالستیک تاکتیکی با پیشران سوخت جامد، دو مرحله‌ای، طول حدود ۱۱ متر، وزن تقریبی ۷ تن و سرجنگی حدود ۵۰۰ کیلوگرم معرفی شده بود و برد اعلامی آن حدود ۱۴۰۰ کیلومتر بود. در گزارش‌های منتشرشده درباره خانواده حاج قاسم، سرعت ورود به جو حدود ۱۱ تا ۱۲ ماخ و سرعت برخورد حدود ۵ ماخ اعلام شده است.

اما قاسم بصیر صرفاً تغییر نام یا یک نمونه جدید از همان موشک نیست. تفاوت اصلی در سامانه هدایت و کنترل آن قرار دارد. وزارت دفاع هنگام رونمایی در اردیبهشت ۱۴۰۴، این موشک را محصول ارتقای موشک‌های بالستیک شهید حاج قاسم معرفی کرد؛ ارتقایی که تمرکز آن بیش از افزایش برد، روی دقت، هدایت نهایی، مقاومت در برابر جنگ الکترونیک و افزایش توان عبور از سامانه‌های دفاعی قرار گرفته است.

برد اعلامی قاسم بصیر حدود ۱۲۰۰ کیلومتر است؛ بنابراین از نظر برد، حتی اندکی پایین‌تر از برد اعلام‌شده برای حاج قاسم قرار می‌گیرد، اما آنچه آن را مهم‌تر می‌کند، تغییر در شیوه پیدا کردن هدف است. موشکی که قرار است «ببیند» …