اما درون این عقاب چوبی، چیزی پنهان شده بود که معنای هدیه را کاملاً تغییر میداد. یک دستگاه شنود عجیب که نه باتری داشت، نه سیم برق و نه فرستندهای که بتوان با ابزارهای معمول کشفش کرد. این وسیله به شیوهای کار میکرد که حتی برای متخصصان اطلاعاتی غرب نیز تازگی داشت: دستگاه در حالت عادی خاموش و تقریباً نامرئی بود، اما هر زمان که مأموران شوروی اراده میکردند، با تاباندن امواج رادیویی از بیرون ساختمان، آن را فعال میکردند.
به این ترتیب، اتاق کار سفیر آمریکا در مسکو به محلی تبدیل شده بود که مکالماتش میتوانست از بیرون شنیده شود؛ بیآنکه صاحب اتاق یا کارکنان سفارت از وجود شنودگر اطلاع داشته باشند.
این ماجرا بعدها به یکی از شناختهشدهترین پروندههای جنگ جاسوسی میان آمریکا و شوروی تبدیل شد. دستگاهی که آمریکاییها نام غیررسمی «چیز» (The Thing) را بر آن گذاشتند، در سال ۱۹۶۰ و در یکی از حساسترین جلسات شورای امنیت سازمان ملل به نمایش درآمد؛ درست زمانی که دو ابرقدرت بر سر ماجرای هواپیمای جاسوسی U-۲ درگیر یک رویارویی سیاسی و تبلیغاتی شده بودند.
هدیهای از روزهای اتحاد؛ آغاز یک عملیات هفتساله
ماجرا به چهارم اوت ۱۹۴۵ بازمیگردد. جنگ جهانی دوم در اروپا پایان یافته بود و تنها چند روز تا پایان جنگ در آسیا باقی مانده بود. در چنین فضایی، گروهی از دانشآموزان شوروی که به جنبش پیشگامان جوان شوروی (Young Pioneers) تعلق داشتند، نسخهای چوبی از نشان بزرگ ایالات متحده را به ویلیام آورل هریمن، سفیر آمریکا در اتحاد جماهیر شوروی، هدیه کردند. …

بازار
























































































































































