هفتمین نمایشگاه بینالمللی خودرو تهران روز گذشته بدون هیچ دستاوردی پایان یافت. اصولا معلوم نیست که علل توجیهی برپایی چنین نمایشگاهی، آن هم در شرایط ویژه جنگی کشورمان چیست؟!
نمایشگاه اخیر هیچ وجه تشابهی با برپایی نمایشگاههای بینالمللی نداشته و نگارنده که از بیشتر نمایشگاههای مشابه بینالمللی دیدن کرد، تفاوتها را از زمین تا آسمان دید.
اولا شرکتهایی حق حضور در آن را دارند که طی سال گذشته ابتکاری یا نوآوریای داشته باشند و آن را در معرض دید بازدیدکنندگان قرار دهند.
ثانیا مسئول اول برگزارکننده نمایشگاه یعنی وزیر مربوطه در طول برگزاری برای پاسخگویی به پرسشهای کلان بازدیدکنندگان هر روز باید در آن حضور داشته باشد که وزیر محترم صمت حتی یک روز و یا یک بار در آن حضور نیافت.
ثالثا در پایان برپایی نمایشگاه دستاوردهای آن از قراردادهای متبادله بین شرکتها تا سایر مسائل اعلام میشود.
رابعا یک بازدیدکننده از نمایشگاه اخیر تهران در بدو ورود احساس میکند که در نمایشگاه پکن، شانهای و یا گوانگجو قدم گذاشته و نه در نمایشگاه تهران!
متاسفانه از هر طرف که به صنعتخودرو ایران ورود کنیم چیزی که بیشتر به چشم میآید، مشکلات گوناگونی است که این صنعت را طی 47 سال احاطه کرده است و کسی هم در این بازه زمانی طولانی پیدا نشده است که نسخه شفابخش برای آن بنویسد!
فعلا … …
















































































































































![[جمیله کدیور] صنعت کشتار غیرنظامیان غزه در قبای «نازا»](/news/u/2026-09-19/ettelaat-nrnfo.jpg)
![[رضا حمیدی] ایران؛ قدرت خیابان و استواری میدان](/news/u/2026-09-19/ettelaat-ah2je.jpg)

















